«تامی شو» اولین فیلم مستند موسیقی و کنسرت بزرگ بود. این فیلم که بیش از دو روز در سال 1964 فیلمبرداری شد، به نمایش خندههای پسزمینهی اجراکنندگان و اجراهای برقآمیز جیمز براون و رولینگ استونز، در میان بسیاری از ستارههای دیگر، پرداخت.
تنها چند ماه پس از تصویب قانون حقوق مدنی مبنی بر ممنوعیت تبعیض نژادی، به دلیل حضور نوازندگان و مخاطبان نژادهای مختلف نیز قابل توجه بود. این مستند پیشگامانه حتی به دلیل اهمیت تاریخی و فرهنگی آن به ثبت ملی فیلم توسط کتابخانه کنگره معرفی شد.
پس از «TAMI»، مستندهای موسیقی هرگز به گذشته نگاه نکردند. آنها تکامل یافته اند تا نه تنها ویدیوی رنگی و صدای فراگیر را ارائه دهند، بلکه انواع مختلفی از هنرمندان، آثار موسیقی و موسیقی را نیز به نمایش می گذارند. در زیر مجموعه ای از بهترین مستندهای موسیقی در حال پخش را مشاهده می کنید.
“تابستان روح” (2021)
جشنواره فرهنگی هارلم یک مجموعه کنسرت شش قسمتی بود که در تابستان 1969 در پارک فعلی مارکوس گاروی در شهر نیویورک برگزار شد. خوشبختانه برگزارکنندگان جشنواره این دوراندیشی را داشتند که به صورت حرفه ای از جشنواره موسیقی فیلمبرداری کنند که در آن زمان از کلیپ های آن در بسته های خبری استفاده می شد. تصاویر چندین دهه بعد دوباره کشف شدند و برای استفاده در این سند بازیابی شدند و عالی به نظر می رسند. کیفیت تصویر واضح و پر از رنگ های زنده است و کیفیت صدا عالی است.
کلیپهای اجراها و تماشاگران با فیلمهای خبری محلی و رویدادهای کلیدی آن دوره تلاقی میکنند. مصاحبه با شرکتکنندگان همچنین زمینهای را برای تأثیر فرهنگی آن فراهم میکند و تلاش میکند تا به اندازه کافی انرژی و تجربه حضور در آنجا را توصیف کند. فقط تماشای استیوی واندر که با کت و شلواری پر زرق و برق بر طبل می کوبد و آهنگ «آکواریوس» را در جلیقه های نارنجی شیک 5th Dimension می خواند، هیجان انگیز است.
تلاش سخت کارگردان Questlove در زنده کردن این کنسرت برای مخاطبان مدرن زمانی که این مستند برنده جایزه بهترین فیلم مستند در جوایز اسکار شد، پاداش گرفت.
تماشا کردن هولو
“امتیاز: یک مستند موسیقی متن” (2016)
«امتیاز» موسیقیهایی را که در زیر صحنههای فیلمهای مورد علاقهتان میشنوید، برجسته میکند. این مجموعه ترکیبی از مصاحبه های آرشیوی و جدید با بسیاری از آهنگسازان برجسته فیلم را ارائه می دهد. برخی از آنها عبارتند از هانس زیمر، ریچل پورتمن، کوئینسی جونز، بیر مک کری و بسیاری از خانواده معروف نیومن.
نکته واقعا جالب این است که چنین طیف گسترده ای از آهنگسازان سبک های بسیار متفاوتی دارند. اغلب، آنها بی عیب و نقص می خوانند و/یا ساز را برای نشان دادن یک نقطه موسیقی یا ارجاع به یک آهنگ قبلی برمی دارند. حتی تماشاگرانی که هرگز به بخش «آهنگساز» در تیتراژ فیلم توجه نمیکنند، میتوانند مستند را همراهی کنند و آن را به منبعی عالی برای طرفداران جدید و قدیمی علاقهمند به این جنبه از تولید تبدیل کنند.
با کارگردانانی که اغلب با این استادان موسیقی همکاری می کنند نیز مصاحبه می شود. به عنوان مثال، جیمز کامرون در مورد رابطه کاری نزدیک خود با جیمز هورنر صحبت میکند که موسیقیهای «تایتانیک» و «آواتار»، دو تا از بزرگترین موفقیتهای کارگردان را ساخته است. این یک ادای احترام تلخ به مرگ غم انگیز هورنر است. بخش اعظم این سند به همه کسانی که در مورد بز جان ویلیامز جولان می دهند، مانند استیون اسپیلبرگ، که برخی از نمادین ترین تم های خود را برای او طراحی کرده است، اختصاص داده شده است… که حتی شامل «جنگ ستارگان» یا «هری پاتر» نمی شود.
تماشا کردن توبی یا کانال روکو
«Hitsville: The Making of Motown» (2019)
هرگز یک مستند به این مناسبت عنوان نشده است زیرا موتاون چیزی جز موفقیت تولید نمی کرد! این فیلم جذاب است. این کتاب به بررسی ریشههای لیبل معتبر موسیقی میپردازد که ریشه در دیترویت دارد. بنیانگذار بری گوردی از سبک خودروسازی هنری فورد در کنترل کیفیت و تولید خط مونتاژ الهام گرفت و از این مفاهیم برای خلق آثار و ستاره های پاپ استفاده کرد.
همه برای بزرگی تلاش می کردند. شنیدن روند فکری آنها در مورد اینکه چگونه چندین گروه موتاون توانستند یک آهنگ را ضبط کنند، چگونه هر نسخه از نسخه قبلی محبوبتر بود، یا گروهی مانند The Supremes قبل از کسب عنوان بزرگترین ستاره چه چالش هایی را پشت سر می گذاشت، بسیار جذاب است. روی برچسب
کرونر اسموکی رابینسون اغلب در کنار همنوع موزیکال خود گوردی ظاهر می شود و تاریخچه شرکت را بازگو می کند. آنها آنقدر با هم راحت هستند که انگار دو دوست قدیمی بهترین داستان هایشان را بازگو می کنند. این همچنین به آشکار شدن کلید دیگری برای موفقیت Motown کمک کرد: رقابت. همه هنرمندان با هم کار کردند، اما همه می خواستند مسئولیت موفقیت بعدی را بر عهده بگیرند.
تماشا کردن زمان نمایش از طریق پارامونت پلاس
“وودستاک” (1970)
مارتین اسکورسیزی یکی از فیلمسازانی بود که با این کودک درگیر بود، بنابراین طبیعتاً حدود چهار ساعت طول می کشد. خوشبختانه، بسیاری از مهمترین جشنوارههای موسیقی تمام دوران ضبط شده است تا مخاطبان جدید بتوانند برای دهههای آینده تماشا کنند. کتابخانه کنگره بعداً آن را به فهرست ملی فیلم اضافه کرد و تأیید کرد که حفظ آن چقدر مهم است.
اگرچه نمیتواند هر لحظه را نمایش دهد، اما این مستند شامل اجراهای افسانهای از جیمی هندریکس، جانیس جاپلین، سانتانا، هو و کراسبی، استیلز، نش و یانگ و همچنین فیلمهایی از تماشاگران کنسرت است. فضای فرهنگی آن زمان
نسخه اصلی یک سال پس از Woodstock منتشر شد. با این حال، نمایش های بعدی فیلم باعث افزایش چند ساعته اجرا شد. یکی از لحظات ثابتی که همیشه باقی مانده است، اجرای برجسته آهنگ «The Star Spangled Banner» هندریکس بود، آهنگی که ارتباط نزدیکی با جشنواره سه روزه راک داشت.
تاریخ اجاره/خرید آمازون یا سیب
«بیتلز: هشت روز در هفته – سالهای تور» (2016)
بیتلز زمانی بزرگترین گروه زنده بود. آنقدر بزرگ بود که حتی امکان گشت برای آنها وجود نداشت. مستند ران هاوارد نگاهی به سالهایی دارد که هنوز هم میتوانستند با آنها کنار بیایند، از سال 1962 با Cavern Club لیورپول شروع شد و تا آخرین کنسرت آنها در سال 1966 ادامه یافت.
این فیلم با همکاری Fab Four (یا بیوههای آنها در مورد جان لنون و جورج هریسون) ساخته شده است، که قطعاً چیز دیگری به آن میدهد. این فیلم به طرز ماهرانه ای بازسازی شده است و جالب است که جنبه موسیقایی همه چیز را ببینید و اینکه چگونه بیتلز برای اولین بار تور استادیوم خود را آغاز کرد، که بسیار متفاوت از آنچه امروز است. این سند همچنین زمانی را صرف بحث در مورد تأثیر بر فرهنگ جوانان می کند. خیلی خوب است که سازندگان فیلم توانستند برخی از مشهورترین طرفداران خود را پیدا کنند، مانند ووپی گلدبرگ و سیگورنی ویور، که تجربیات خود را از دیدن بیتلز به عنوان دخترانه به اشتراک گذاشتند. دکتر حتی موفق شد در یک تظاهرات یک فیلم خبری از ویور پیدا کند!
این یکی دیگر از مستندهای موسیقی است که نشان می دهد چگونه سیاست و هنر اغلب به هم مرتبط هستند. کمی قبل از اجرای جکسونویل، فلوریدا، در سال 1964، گروه بیتلز تهدید کردند که در صورت دور نگه داشتن تماشاگران، کنسرت را حذف خواهند کرد. گروه بیتلز پشتکار داشتند و در اولین کنسرت یکپارچه شهر اجرا کردند.
تماشا کردن هولو
“بزرگترین شب پاپ” (2024)
“بزرگترین شب پاپ” در 28 ژانویه 1985 برگزار شد، زمانی که برخی از بزرگترین ستاره های پاپ جهان، از جمله لیونل ریچی، بروس اسپرینگستین، سیندی لاپر و مایکل جکسون، گرد هم آمدند تا یک تک آهنگ خیریه برای کمک به مبارزه با قحطی در آفریقا ضبط کنند. آهنگ “ما جهان هستیم” بود و این یک تعهد بزرگ بود، نه تنها به این دلیل که آنها می خواستند آهنگ را درست اجرا کنند، بلکه به این دلیل که مجبور بودند در درون خود و برنامه های بسیاری از افراد مشهور حرکت کنند تا همه اینها را جمع کنند.
دکتر بسیاری از لحظات خنده دار پشت صحنه را فاش می کند. این شامل تلاشهای مکرر برای متقاعد کردن پرنس برای رفتن به تمام مسیر میشود، و دیر فهمیدن اینکه صدای ثابتی که ساعتها شنیدهاند، گردنبندها و دستبندهای Lauper است که در نزدیکی میکروفون زنگ میزنند.
یکی از مواردی که قطعاً برجسته بود، زمانی بود که استیوی واندر از سبک آوازی متمایز باب دیلن تقلید کرد تا به او سولو آموزش دهد. راکر دهه 60 از ظاهر بسیار ناراحت کننده به ظاهری آرام و سپاسگزار برای کمک تبدیل شد.
تماشا کردن نتفلیکس
«20 فوت از ستارهداری» (2013)
این سند بسیار سرگرم کننده است! در حالی که “20 Feet from Stardom” به بررسی حرفه برخی از مشهورترین خوانندگانی میپردازد که احتمالاً نامشان را نمیدانید، خوانندگان پسزمینهای که در تمام زندگیتان به آنها گوش میدهید در خط مقدم هستند. در حالی که برخی از نسخه های پشتیبان در نهایت به خودی خود منشعب شدند، آنها به درجات مختلفی از موفقیت به عنوان هنرمندان انفرادی دست یافتند.
بیشتر آن بر “ملکه کریسمس” دارلین لاو متمرکز است، که در آهنگ های متعددی از دهه 1960 ظاهر شد، از جمله “او یک شورشی است”، اغلب با گروه دخترانه The Blossoms در پس زمینه. حرفه مری کلایتون نیز به طور برجسته مورد اشاره قرار گرفت. او به خاطر کارش بر روی پل «پناهگاه Gimme» گروه رولینگ استونز شناخته شده است. اگرچه همیشه در آهنگها ذکر نشده است، اما به نظر میرسد بروس اسپرینگستین و میک جگر سوپراستارها در مورد نقش حیاتی این زنان با استعداد صحبت میکنند.
این فیلم پس از اکران به یک کلاسیک فوری تبدیل شد. این فیلم در سال 2014 برنده اسکار بهترین فیلم مستند بلند شد و به محض اینکه واجد شرایط شد به فهرست ملی فیلم اضافه شد.
تماشا کردن کانال روکو
اطلاعات بیشتر از راهنمای تام
منبع: tomsguide
نظرات کاربران