سورئال ترین هیجان انگیز سال به هولو فرود آمد – و روزها با شما می چسبد
اگر از طرفداران هالیوود هستید ، احتمالاً “استودیو” را تماشا کرده اید ، کمدی که مورد علاقه منتقدین در مورد تجارت ساخت فیلم اپل است. اما اگر از طرفداران نوع نوآر هستید ، احتمالاً از کمترین موفقیت آمیز نمایش ناامید شده اید.
در وسط “استودیو” ، Smack DAB این سریال را تغییر می دهد و به یک تنش سایه دار تبدیل می شود که در آن سر استودیوی Boxbol Seth Rogen سعی دارد یک حلقه فیلم دزدیده شده را تماشا کند. این قسمت فیلم مورد علاقه او “غرامت مضاعف” ، “Chinatown” یا هر Noir Classic دیگر ، یک فصل تلویزیونی و یک تن آتش اشتباه ، یک قطر نادر و یک ترامپ در یک فصل تلویزیونی نادر بود.
اما برای تفسیر یک آیه معروف کتاب مقدس ، هالیوود نیز از بین می رود. و در این حالت ، این هدیه به شکل “پخش کننده” می آید ، یک نوآر ایندی که در هولو در مورد سمت تاریک تجارت نمایش منتشر شده است.
“بازیگر” هر چیزی است که “استودیو” نمی تواند Dolambaç باشد: یک ولتاژ معتبر پرتنش ، تند و شدید که سینما و خطوط واقعیت را تا زمانی که کاملاً به رسمیت نشود ، محو می کند.
در مورد “بازیکن” چطور؟
“بازیگر” نوعی فیلمی است که به بهترین وجه تماشای آن را تا حد ممکن می داند ، اما اگر اصرار داشته باشید ، من یک نگاه کلی کوتاه به شما می دهم.
پل کول (آندره هلند) بازیگری است که با یک گروه تئاتر سفر می کند که تصمیم می گیرد در حالی که در جاده است با یک زن متاهل بخوابد. بعد از اینکه شوهرش به او ضرب و شتم وحشیانه داد ، پولس با فراموشی پیچید و در جایی در غرب میانه قرار گرفت.
تماشای
بدون پول کافی برای بازگشت به نیویورک ، او یک اتوبوس 5 دلاری را در یک شهر مرموز خریداری می کند و در کارخانه محلی شغل پیدا می کند. التماس همچنین با یک زن (Gemma Chan) ملاقات می کند و عاشق می شود.
در دومین بازی این فیلم ، یک Pail Playbill سابق حافظه خود را به اندازه کافی برای جابجایی آدرس نیویورک تحریک می کند. او به خانه می رود ، اما او حقایق ناراحت کننده را در مورد مردی که یک بار به زودی بود می آموزد.
پس از مبارزه برای احیای حرفه ای بازیگری خود – عدم توانایی ارائه یک خط واحد برای یک نقش کوچک در تلویزیون زنده منجر به استرس زا ترین لحظه فیلم می شود – پولس سعی می کند به یک شهر برگردد و زنی که تقریباً می تواند به خاطر بسپارد.
ملاقات با Noir Showbiz
“بازیگر” فیلمی در مورد بازیگری نیست زیرا این هشدار در مورد خطرات این حرفه است.
پولس زندگی غم انگیز و افسرده کننده ای دارد ، حتی اگر فراموشی نباشد. وقتی به نیویورک آمد ، می آموزد که همه از چند دوست دختر که از او متنفر هستند متنفر است. دوستان قدیمی او خیلی بهتر نیستند ، شوخی های تهاجمی پولس برای گفتن به او و سپس او برای او نابارور است.
فقط به نظر می رسد که پولس وقتی حرفه ای را برای شغل در یک کارخانه ترک می کند ، خوشبختی پیدا می کند.
با این حال ، اگرچه “بازیگر” در صحنه های بازیگری به طرز حیرت انگیزی کوتاه است ، اما داستان پردازی Noir در هر فریم می آید. این فیلم که در یک میدان صوتی در بوداپست فیلمبرداری شد ، جایی که کارگردان دوک جانسون می تواند هر متغیر کوچک را کنترل کند ، در سایه های بدبینانه و رنگ های خاکستری شسته شد. موسیقی ، گفتگو و جهت گیری با هم جمع می شوند تا احساس یک رمز و راز Femme Fatale را کاملاً ایجاد کنند. هیچ تردیدی و چشمک زن در مورد مخاطب وجود ندارد ، فقط این یک تعهد خالص به دید سینمایی مفهومی بالا است.
“بازیگر”
آندره هلند ، که تقریباً در هر صحنه ای در مرکز فیلم ظاهر می شود و تجربه مردی را که در طول زندگی بدون خاطرات گذشته خود کشیده شده است ، منتقل می کند.
پولس به نوعی هم دائماً هم گمشده و هم به طور طبیعی با اعتماد به نفس از دست داد ، گویی فراموشی او او را نه تنها داستان زندگی خود ، بلکه از اضطراب او نیز سرقت می کند. تصور اینکه شخص دیگری در این نقش (حقیقت سرگرم کننده: رایان گاسلینگ قبل از ترک برای برنامه ریزی ستاره خواهد بود) دشوار بود.
عملکرد هلند به تنهایی برای لنگر انداختن “بازیکن” کافی است ، اما بقیه بازیگران آرامش ندارند. واضح است که همه کاملاً به زیبایی شناسی انتقادات نویر و هالیوود اختصاص داده شده اند که این فیلم را مانند دود سیگار احاطه کرده است. هر صحنه و هر خط مستقیماً از برخی تنش های از دست رفته دهه 1940 کشیده می شود.
این نشان می دهد که هنگام تصمیم گیری و ارتباط با آن ، چه چیزی ممکن است.
“بازیگر” هولو