هر نسل تویوتا سوپرا توضیح داده شده است

از میان غول‌های عملکرد JDM که در اواخر دهه 1900 ظهور کردند (به من گفته می‌شود که بچه‌ها آن دوران را به این می‌گفتند)، تویوتا سوپرا همیشه یکی از تفرقه‌انگیزترین نمونه‌ها بود، حتی نادیده‌گرفتن روایت BMW که هنوز هم از نسل جدید پیروی می‌کند.

موتور جلو، دیفرانسیل عقب و مدت‌ها متهم بود که کمی سنگین‌تر از آن چیزی است که شهرت بعدی‌اش نشان می‌داد، سلطه‌ی موتوراسپرت Skyline GT-R، هاله‌ی سنا موتور وسط NSX، بدعت‌های چرخشی RX-7 یا انرژی ضعیف رالی Evo یا WRX STi را نداشت. خوب یا بد، چیز خودش بود و در بیشتر تاریخش بسیار نادیده گرفته شد… تا اینکه، البته، بسیار نادیده گرفته شد.

در این آخرین قسمت از Motor101، نگاهی خواهیم داشت به هر نسل از تویوتا سوپرا، آنها چگونه بودند، و هر کدام از آنها در سفر این خودرو از اسپین آف 10000 دلاری گوژپشت GT تا نماد شبه آلمانی “10 ثانیه” با کد گیمر/مم که امروزی است، نشان خواهیم داد.

برو به: A40 | A60 | A70 | A80 | A90 | بعد چه می شود؟

Celica Supra A40: 1979-1981

مانند بهتره با ساول تماس بگیری یا سیمپسون ها (تحقیق)، تویوتا سوپرا به عنوان اسپین آف چیز دیگری شروع شد و در نهایت به یک افسانه در نوع خود تبدیل شد. این خودرو که در ابتدا با نام تویوتا سلیکا سوپرا (یا سلیکا XX در ژاپن) شناخته می‌شد، در اصل یک نسخه شش سیلندر خطی طولانی‌تر، لیفت‌بک و خطی از سلیکا بود و برای رقابت با خودروهایی مانند داتسون Z معرفی شد.

Mk1 Celica Supra که در سال 1979 معرفی شد و تنها برای سه سال مدل در دسترس بود، از یک موتور 2.6 لیتری استفاده می کرد (2.0 لیتری کوچکتر نیز در ژاپن موجود بود)، اما این میزان در مدل نهایی 1981 به 2.8 لیتر افزایش یافت. این جدیدترین نسخه همچنین یک بسته عملکرد اسپرت اختیاری با سیستم تعلیق و استایل تهاجمی‌تر را معرفی کرد، اما سوپرا نسل اول یک کوپه “لوکس شخصی” در بیشتر عمر خود بود و این در استایل خود نشان داد: طولانی، مانند کامیون نان، و به طور مبهم سلطنتی.

این خودرو که در ابتدا با نام تویوتا سلیکا سوپرا (یا سلیکا XX در ژاپن) شناخته می‌شد، در اصل یک نسخه شش سیلندر خطی طولانی‌تر، لیفت‌بک و خطی از سلیکا بود و برای رقابت با خودروهایی مانند داتسون Z معرفی شد.

بررسی های دوره این موضوع را پشت فرمان تایید می کند. ماشین و راننده سواری سختی که الهام گرفته از دیترویت است، از کم فرمانی جدی خبر می دهد و اینکه “بهتر است در سوپرا گشت و گذار کنید تا اینکه زندگی را به یک باشگاه ورزشی بزرگ تبدیل کنید.” همچنین می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم و خطی را در این بررسی برجسته کنم که این خودرو را با همان شک و تردیدی که ۱۵ سال پیش در مورد «پنجاه گرند هیوندای» داشتیم، به‌عنوان «TEN-GRAND Toyota» مشخص می‌کند.

در هر صورت، OG Supra قطعا اول یک رزمناو و بعد یک ماشین اسپرت بود. اما C/D به این نتیجه رسید که «نسخه‌های بعدی می‌توانند به هر طریقی پیش بروند» و این خبر حرکت به دنیای خودروهای اسپورت را می‌دهد. این انتقال تقریباً بلافاصله آغاز می شود، اما احتمالاً تا دهه ها بعد به طور کامل تکمیل نمی شود.

Cellica Supra A60: 1982-1986

عکس: تویوتا

بنابراین، نسل دوم سلیکا سوپرا در سال 1982 معرفی شد که دارای شکلی ضعیف تر، شبیه به ماشین عضلانی و موتور توربوی معادل دهه 80 بود. دیگر چیزهای بسیار دهه 80 شامل چراغ‌های جلوی پاپ‌آپ و طراحی باریک‌تر و تیزتر بود که آن را شبیه به یک De Tomaso Pantera مقرون‌به‌صرفه نشان می‌داد.

این دستگاه که با ورودی لوتوس طراحی شده بود، به عنوان یک ماشین رانندگی نیز اسپرت‌تر بود و سیستم تعلیق مستقل در اطراف آن وجود داشت. همچنین این اولین سوپرا بود که وارد مسابقه شد. راننده ماشین تور بریتانیایی وین پرسی (بله، این نام اوست) یکی از اینها را در فصول 1983 و 1984 رانندگی کرد و یک پیروزی کلی در برندز هچ گرفت و در قهرمانی کلاس خود سوم شد.

نسل دوم سلیکا سوپرا در سال 1982 معرفی شد که دارای فرم ماشین مانند تر و عضلانی تر و موتور توربوی معادل دهه 80 بود.

در خیابان، این طبیعت ورزشی تر از چشم نمی گذرد. سی دی او اعلام کرد که این یک “جهش بزرگ به جلو” است و این “اولین خودروی اسپورت/GT تویوتا است که این را می‌داند.” [sic] این هنوز هم یک گرند تور بزرگ بود که مقایسه با جگوار E-Type قدیمی را تداعی می کرد، اما به خوبی کنترل می کرد و فرمان می داد و موتور آن روان و مشتاق بود.

امروزه، A60 Celica Supra در ذهن جمعی فرهنگ اتومبیلرانی مانند برخی از معاصران یا جانشینان احتمالی آن بدون اجاره زندگی نمی‌کند. اما در گذشته، نسل خود را از «تقلید کمی 280Z» به «تویوتا کوپه با رانندگی جامد» ارتقا داده است. ممکن است انقلابی یا قهرمانانه نباشد، اما زیربنای سفر سوپرا است.

A70 بالا: 1986-1993

عکس: تویوتا

یکی از مهمترین لحظات آن سفر پایان نام Celica بود که در نهایت بر روی نسل سوم سوپرا اتفاق افتاد. در این مرحله، تویوتا تصمیم گرفته بود مانند سال‌های بعد، سلیکا را به عنوان شناخته‌شده‌ترین کوپه دیفرانسیل جلو رزرو کند.

A70 Supra که از سال 1986 تا 1993 عرضه شد، طراحی جعبه ای و کلاه بلند A60 را به خود اختصاص داد و لبه های آن را کمی نرم کرد. نیروگاه های برق تنها در 6 باقی ماندند و به 3.0 لیتر در خارج از ژاپن افزایش یافتند. با این حال، تویوتا در سال 1990 موتور جدیدی را در بازار ژاپن معرفی کرد: یک موتور 2.5 لیتری دو توربوشارژ به نام 1JZ-GTE که اولین موتور از خانواده موتورهایی بود که مترادف با سوپرا به عنوان یک کل شد. Mk3 همچنین به طرز عجیبی نوآورانه بود. این اولین کسی بود که چیزی به نام سیستم تعلیق مدوله شده الکترونیکی تویوتا (TEMS) را معرفی کرد که به کمک فنرها اجازه می دهد بین سه حالت سفتی تنظیم شوند. اساساً یک نسخه قدیمی از کمک فنرهای قابل تنظیم است که امروزه در همه جا وجود دارد.

یکی از مهمترین لحظات آن سفر پایان نام Celica بود که در نهایت بر روی نسل سوم سوپرا اتفاق افتاد.

بر این اساس سی دیاین خودرو قطعاً متعلق به “لیگ های بزرگ” بود و در فرم توربو به طرز فریبنده ای سریع بود و قادر بود “با بهترین آنها به قله برسد.” این مدل با موتور 270 اسب بخاری 3.0GT توربو A که تویوتا ادعا می کرد سریع ترین خودروی ژاپنی در آن زمان بود، به اوج رسید.

همانطور که خوب است، A70 Supra هنوز هم در سایه آنچه که بعدا آمد زندگی می کند. اما سادگی نسبی آن چیزی است که آن را در دسترس طرفدارانش قرار می دهد، کسانی که اکثراً مشتاقان JDM هستند که به دنبال پتانسیل تنظیم مانند Mk4 بدون مالیات گزاف هستند.

A80 بالا: 1994-2002

عکس: تویوتا

اما برای کسانی که واقعاً می توانند آن را بپردازند، این همان است. این خودرویی است که هنوز هم با ذکر کلمه سوپرا بیشتر مردم به آن فکر می کنند. این چیزی است که علاقه مندان آرزو می کنند هنوز مقرون به صرفه باشد تا بتوانند بدون پلک زدن، دستگاهی بسازند که 1500 اسب بخار قدرت داشته باشد. “آیا این سوپرا است؟” این تنها پاسخ واقعی به سوال بزرگ است.

این Mk4 است. A80. تویوتا سوپرا هستش

نسل چهارم سوپرا با استفاده از یک موتور شش سیلندر خطی 3.0 لیتری 2JZ افسانه‌ای قوی و قابل تنظیم و همچنین دارای طراحی حباب‌دار مرزی و روان که یادآور 2000GT است، برای اولین بار در ایالات متحده برای فروش در ایالات متحده برای سال 1994 عرضه شد. عملکرد، با A80 Supra که در کنار ماشین هایی مانند FD مزدا قرار دارد. RX-7، هوندا NSX اصلی و Skyline GT-R نیسان در کوه راشمور ژاپن قرار دارند. همگی “276” اسب بخار تولید می کنند البته طبق توافق آقایان کشور. (ادبیات اروپایی تویوتا اکنون اذعان دارند که 326 اسب بخار قدرت تولید کرده است.)

اما برای کسانی که واقعاً می توانند آن را بپردازند، این همان است. این خودرویی است که هنوز هم با ذکر کلمه سوپرا بیشتر مردم به آن فکر می کنند.

سبک تر و پایین تر از نسل قبلی سی دی او عملکرد قوی A80 در خط مستقیم را ستود – صفر تا 60 مایل در ساعت تنها در 4.6 ثانیه به دست آمد – پایداری با سرعت بالا “سنگ قبر گرانیتی” و یک شیفتر دستی که “تقریباً به نرمی و سریع بودن یک میاتا” بود.

اما مانند والتر وایت یا خود برایان کرانستون، Mk4 Supra نسبتاً اواخر عمر خود را بزرگ‌تر کرد. گیمرهای علاقه‌مند به ماشین قبلاً این را از Gran Turismo می‌دانستند، اما شناخت فرهنگی گسترده‌ای حاصل نشد تا اینکه فیلم کوچکی به نام The Fast and the Furious در سال 2001 منتشر شد و کلمات “2JZ, no shit” تبدیل به قانون شد. سوپرا که به رنگ نارنجی روشن رنگ آمیزی شده بود و توسط پل واکر فقید در اوج فیلم هدایت می شد، ماشین قهرمانی بود که فرهنگ JDM به طور کلی از طریق آن وارد جریان اصلی خودرو شد.

امروزه تویوتا سوپرا A80 حق امتیاز خودرویی برای علاقه مندان زیر یک سن خاص است. بین برایان اوکانر که به طور مثبت فراری 355 برادر سرمایه دارش را سیگار می کشد تا PCH، «اسموکی» ناگاتا پس از رانندگی با سرعت نزدیک به 200 مایل در ساعت در یک نمونه اصلاح شده RB26 در یک جاده عمومی در بریتانیا دستگیر می شود، و کاسترول تام که مسابقه حرفه ای را با ماشین مسابقه ای JGTC خود در بازی Supra2 انجام می دهد و همه می دانند که چه کاری می تواند انجام دهد. در سایت های حراج یک تریلر بیاوریدقیمت پایه A80 های توئین توربو در حال حاضر حدود 50000 دلار است، در حالی که نمونه های تمیز و کم مسافت پیموده شده می توانند به راحتی با قیمت 100000 دلار و بالاتر معامله شوند.

تویوتا ده بزرگ؟ بله، ما آرزو می کنیم.

سوپرا A90: 2020-2026

عکس: تویوتا

سوپرا در بیشتر دهه 2000 ساکت ماند، اما شایعات بازگشت آن در اواخر آن دهه آغاز شد. دهه 2010 یک جریان طولانی و طاقت فرسا از شایعات، برنامه های کاربردی علامت تجاری، عکس های جاسوسی و تیزرهای استتار شده بود، اما سرانجام Mk5 Supra آماده تولید در نمایشگاه خودرو دیترویت 2019 رونمایی شد.

A90 جدید با الهام از مفهوم وحشی FT-1 از سال 2014، ادای احترام مدرنی به A80 بود، با گلگیرهای گشاد شده و پنل های جلوی مبهم مشابه در دو طرف. اما وقتی به زیر پوست نگاه کردید، بحث و جدل به وجود آمد. شاید به دلیل موفقیت سرمایه گذاری مشترک سوبارو احیا شده 86، A90 (که رسماً به عنوان GR سوپرا در Gazoo Racing شناخته می شود) اساساً از بسیاری جهات یک BMW است.

A90 جدید با الهام از مفهوم وحشی FT-1 از سال 2014، ادای احترام مدرنی به A80 بود، با گلگیرهای گشاد شده و پنل های جلوی مبهم مشابه در دو طرف.

گفته می شود که شاسی به طور مشترک توسعه داده شده است، زیبایی شناسی عمیق تا حد زیادی کار دست تویوتا است و مهندسان ژاپنی آخرین تغییراتی را در این خودرو انجام داده اند تا احساس متفاوتی نسبت به Z4 دوقلو خود داشته باشند. اما نمی توان از این واقعیت عبور کرد که به معنای واقعی کلمه داخل آن بوی BMW می دهد، از تابلوی BMW استفاده می کند، سیستم اطلاعات سرگرمی یک iDrive اصلاح شده است و موتور 3.0 لیتری توربوشارژ شش خطی زیر کاپوت B58 BMW است و 382 اسب بخار نیرو تولید می کند (یا اگر به دلایلی غیرمجاز خریداری کرده باشید 335 اسب بخار).

گویا این به اندازه کافی باعث تفرقه نمی شد، برای اولین بار سوپرا با یک موتور پایه چهار سیلندر در دسترس بود: موتور 2.0 لیتری B48 BMW. همچنین تا مدل سال 2023 طول کشید تا تویوتا در نهایت گیربکس دستی را ارائه کند.

اما خبر خوب این است که بر اساس اکثر معیارها و نظرات عینی، GR سوپرا یک خودروی اسپرت بسیار خوب است. موتور 1 سردبیر جف پرز آن را یک کتابچه راهنمای “سریع احمقانه” و “یک زمان خوب جهنمی” می نامد. سوپرا هر گونه تظاهر به تورهای بزرگ راحت و بلند را کنار گذاشته است و در نهایت تبدیل به خودروی اسپرت خشنی شد که طرفدارانش پنهانی امیدوار بودند که باشد. برای تحقق آن تنها 40 سال و همکاری با آلمان طول کشید.

بعد چه می شود؟

پس از هفت سال ستایش حرفه ای عاقلانه از سوی BMW که با نظرات بداخلاقی آنلاین روبرو شد، تولید GR Supra در مارس 2026 به پایان می رسد. نگران نباشید. مجتمع صنعتی Mk6 Supra Rumored در حال حاضر در دست ساخت است و یک نشریه ژاپنی ادعا می کند که نسخه بعدی یک موتور هیبریدی چهار سیلندر با موتور وسط با قدرت 500 اسب بخار خواهد بود.

اما قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، تویوتا 300 دستگاه از Final Edition A90 را برای اروپا و ژاپن تولید می‌کند، با طیفی از قطعات هوای کربنی، سیستم تعلیق KW، اگزوز Akrapovic، ترمزهای برمبو، صندلی‌های Recaro، لاستیک‌های Michelin Pilot Sport Cup 2 و 429 اسب‌بخار.

فرود برای خودرویی که زندگی خود را با سلیکا طولانی و آرام شناور آغاز کرد، نقطه بدی نیست.