دوج وایپر اصلی یک آفرود نیست. هدف اصلی این وسیله نقلیه کم، اسپرت و مستحکم ایجاد لذت از طریق آسفالت پیچ در پیچ و بزرگراه های آسفالتی بزرگ، باز و هموار است. ظاهراً هیچ کس این را به کسی که این Viper را ساخته است، اشاره نکرده است، که تغییرات گسترده ای را انجام داده تا آن را به یک دونده صحرای توانا تبدیل کند. یه جورایی انگار جهنم میاد
کانال YouTube SuperFastMatt سال گذشته را صرف جداسازی، برش و مونتاژ مجدد این نسل اول وایپر قرمز روشن دهه 1990 کرده است. این پروژه به جایی رسیده بود که مت صاحب خانه به اندازه کافی احساس راحتی می کرد که ماشین را برای یک تور آزمایشی گسترده که شامل دونات، پرش و صخره خزیدن بود، به صحرا برد.
علاوه بر برش گلگیرها و لاستیکهای بزرگ خارج از جاده، مت برای سیستم تعلیق جلو، پایههای سفارشی طراحی کرد تا با کمک فنرها و فنرهای مسافرتی طولانیتر بازار کار کند. در عقب، سیستم تعلیق Viper کارخانه به طور کامل به نفع یک محور محکم با دیفرانسیل قفل کننده که از جیپ رانگلر روبیکون گرفته شده است، کنار گذاشته شده است. خوشبختانه گیربکس 8.0 لیتری V-10 تنفس طبیعی و گیربکس شش سرعته Tremec T-56 به حال خود رها شد.
با کمال تعجب، آزمایش مت تنها چند مشکل جزئی را در مورد Safari Viper آشکار می کند. دیفرانسیل قفل شدن به این معنی بود که دوناتها آسان هستند، اما حتی با ارتقاء دمای مایع خنککننده رادیاتور بالاتر از آن چیزی بود که او میخواست. اگرچه خزیدن صخره با سرعت آهسته موفقیت آمیز بود، فقدان جعبه انتقال با سرعت پایین، مدولاسیون گشتاور را دشوار می کرد.
مت آنقدر شجاع بود که به لطف لاستیک های بادکنکی و دمپرهای بزرگ مسافرتی، Viper را از چند پرش نجات داد. اگرچه خودرو فرودها را به خوبی تحمل کرد، اما برخی از تزئینات داخلی از بین رفت و چندین قسمت تعلیق سفارشی شروع به جدا شدن کردند. هیچ چیز با چند منبع اضافی نمی تواند برطرف شود.
منبع: motor1
نظرات کاربران