من هر بار که رانندگی می کنم از Google Maps استفاده می کنم، حتی اگر بدانم کجا می روم. اینجا چرا

به‌عنوان کسی که تنها در سال 2009، مدت‌ها پس از فراگیر شدن ناوبری جی‌پی‌اس، آزمون راننده‌اش را گذرانده، تعجب می‌کنم که چگونه مردم در گذشته‌ای نه چندان دور، یا حداقل بدون همراهی مسافری که در خواندن نقشه کاغذی مهارت داشت، به مقصدی ناآشنا برسند.

ناوبری گام به گام آنقدر ارزشمند شده است که تصور زندگی بدون آن دشوار است. در واقع، من به ندرت از خانه خارج می شوم که نقشه گوگل روی صفحه ماشینم نباشد. این لزوماً به این دلیل نیست که نمی‌دانم به کجا می‌روم، بلکه بیشتر به این دلیل است که استفاده از نقشه‌های گوگل (یا نقشه‌های اپل و اگر ترجیح می‌دهید اپل و ویز) مزایای بسیار بیشتری دارد تا اینکه به سادگی بفهمیم به کدام سمت باید بروید.