15 سال بعد، نمادین ترین آهنگ این مهیج همچنان بهترین آهنگ تنظیم صحنه در تاریخ سینما است.
تقریباً 15 سال پیش، قبل از تعطیلات آخر هفته، یک DVD از Blockbuster کرایه کردم. آن شب جمعه، من یک نوجوان فیلم تازه اکران شده «درایو» را انتخاب کردم. و حالا بعد از پانزده سال، هنوز فیلم دیگری پیدا نکرده ام. باحال. درام جنایی 2011 کارگردان نیکلاس ویندینگ رفن یک شاهکار است. این به راحتی در میان فیلم های مورد علاقه من است که تا به حال ساخته شده است (در چهار انتخاب برتر من در Letterboxd قرار دارد)، و بخش بزرگی از تحسین من موسیقی متن بی عیب و نقص است.
کمتر فیلمی در تاریخ امتیازهایی به اندازه «Drive» دارند. موسیقی الکترونیکی را با چیز دیگری جایگزین کنید و کل فیلم از بین میرود. این هم یک پیش بینی نیست. فقط به دنبال تلاش نادرست مجری رادیوی بریتانیایی زین لو برای امتیاز دادن مجدد «Drive» بگردید تا ببینید که موسیقی متن «Drive» چقدر برای تجربه کلی تماشای حیاتی است.
من همه موسیقیها را دوست دارم، از «تیک ساعت» توسط Chromatics گرفته تا نماد کالج «A Real Hero» با حضور Electric Youth (که یکی از سایتهای میم مورد علاقه من را به وجود آورد). اما در میان تقریبا 20 آهنگ رسمی موسیقی متن، یکی وجود دارد که بیش از همه خودنمایی می کند. صادقانه بگویم، من در مورد اثر “تنگ شب” از هنرمند فرانسوی کاوینسکی صحبت می کنم. این آهنگ نه تنها به خودی خود یک آهنگ عالی است، بلکه به عنوان یکی از بهترین آهنگ های صحنه سازی در تاریخ سینما نیز عمل می کند.
“تماس شب” لحن مناسبی را برای جاده پیش رو تنظیم می کند
تماشا کنید
“Drive” با یک سرقت شدید باز می شود. ما قهرمان گمنام (رایان گاسلینگ) را می بینیم که شرایط خود را برای به دست آوردن شغل به عنوان یک راننده فراری بیان می کند. او سپس نقش خود را به طور ماهرانه ایفا می کند، از پلیس ها در خیابان های مه آلود لس آنجلس می دود و سپس در میان جمعیت زیادی ناپدید می شود که یک بازی بیسبال را ترک می کنند. این یک راه عالی برای شروع یک فیلم است، اما بهترین راه هنوز در راه است.
با تغییر به یک عکس هوایی خیره کننده از لس آنجلس گسترده، «نایت ندای شب» همزمان با پخش تیتراژ آغازین شروع می شود که با متن صورتی تند حک شده است. ترکیبی از رنگهای جسورانه و فیلمبرداری شبانه با فیلمهایی از رانندگی گاسلینگ در کابین توجه شما را جلب میکند. اما علیرغم عناصر بصری قوی، «نایت ندای» است که بیش از همه خودنمایی می کند.
“Nightcall” یک انتخاب الهامبخش بر اساس کیفیت آن است. اما گنجاندن او سکانس مقدماتی را بالا می برد زیرا ترکیب آن از روایت فیلم تقلید می کند. به عنوان یک آهنگ، “Nightcall” بین ابیاتی که به صورت الکترونیکی خوانده می شوند و به صورت روباتیک خوانده می شوند و یک گروه کر سر به فلک کشیده به سبک پاپ در نوسان است. این تضاد بین روشنایی و تاریکی است. به همین ترتیب، به عنوان یک فیلم، “Drive” بخشی از عشق لطیف بین بازیگران اصلی آن و تا حدی شیرجه زدن به دنیای جنایتکار لس آنجلس است.
میراث «Nightcall» فراتر از «Drive» است
محبوبیت و شهرت «نایت کال» بسیار فراتر از «درایو» بوده است. البته خود آهنگ به طور خاص برای فیلم نوشته نشده است. این فیلم در آوریل 2010، تقریبا 15 ماه قبل از نمایش اولیه فیلم، اکران شد. با این حال، من فکر می کنم نمی توان انکار کرد که انفجار محبوبیت او ناشی از حضورش در فیلم نیکلاس ویندینگ رفن است. اما از اولین حضورش در پرده بزرگ، زندگی خاص خود را داشته است.
با 531 میلیون استریم در Spotify و یک مکان دائمی در هر لیست پخش “Night Drive” که به خود احترام می گذارد، میراث این آهنگ به عنوان یکی از محبوب ترین موسیقی صادراتی فرانسه با اجرای زنده در طی مراسم اختتامیه المپیک 2024 پاریس تثبیت شد. کاوینسکی با آنجل خواننده بلژیکی و گروه پاپ فونیکس روی صحنه ظاهر شد. بسیاری از هنرمندان دیگر نیز این آهنگ را کاور کرده اند، از گروه راک ایرلندی Inhaler گرفته تا گروه مستقل پاپ London Grammar. حتی به عنوان نمونه در آهنگ Childish Gambino به نام RIP استفاده شد.
اما “Nightcall” همیشه در ذهن من با “Drive” مرتبط خواهد بود. این آهنگ به تنهایی قابل توجه است، اما وقتی با دید استادانه نیکلاس ویندینگ رفن همراه شود، هم آهنگ و هم فیلم به سطح جدیدی می رسند.
ساعت مچی “Drive” در Prime Video (خرید/اجاره) در حال حاضر
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود.