نقد فصل 2 “مردی در درون”: هنوز جذاب است، اما یک تکه از پازل گم شده است
فصل 2 “مردی در درون” در نتفلیکس منتشر شده است، و در حالی که من همیشه از نمایش های تد دانسون لذت خواهم برد، باید اعتراف کنم: یک تکه از پازل گم شده است. این سریال خودش را بهعنوان دنبالهای طبیعی برای فصل اول «مکان خوب» ثابت کرده است، و نه فقط به این دلیل که مایکل شور در راس آن قرار دارد و ستارههای دانسون. همچنین به لطف ترکیب مشخص شور و شوخ طبعی، با برخی از سنگین ترین معضلات زندگی مقابله می کند.
نمایشی که به معنای واقعی کلمه زندگی پس از مرگ را بازنویسی میکند، کار سختی است، اما «مردی درون» آن را با معرفی مرد بیوه چارلز نیووندیک (تد دانسون)، مردی که در سنین پیری خود بازی میکند، به پایان میرساند تا اینکه یک آگهی روزنامه به طور غیرمنتظرهای برای او شغلی به عنوان یک بازرس خصوصی در یک جامعه بازنشستگی پیدا میکند.
همانطور که این فرضیه خنده دار به نظر می رسد، فصل 1 عمق غیرمنتظره ای را ارائه کرد، به خصوص در مورد پیری، از دست دادن و یافتن هدف در زمانی که ما باقی مانده است. در پایان، چارلز احساس تازه ای از زندگی و جهت داشت. این باعث شد که برخی از انتخاب های فصل 2 به سختی قابل قبول باشند.
چه چیزی در فصل دوم “Inside Man” تغییر کرد؟
از همان صحنه اول مشخص است که لحن تغییر کرده است. چارلز از یک پدربزرگ تازه کار از نظر بصری جالب به یک محقق خصوصی قانونی تبدیل شده است. او اکنون با پوشیدن یک کت و شلوار هوشمند، بدون زحمت یک مرد خیانتکار را می گیرد و به سردی ماجرا را افشا می کند. روزگاری که چارلز پرونده ای را درگیر می کرد، گذشته است. او حتی جوکی می خواند که پایش به خواب رفته است به عنوان شیرین، با استعداد و فهمیده.
مشکل این نیست که در حال رشد است. فصل 1 با نشانه روشنی به پایان رسید که PI به تحصیل خود ادامه می دهد، بنابراین انتظار می رود مهارت ها بهبود یابد. اما تغییر لحن کل نمایش را دوباره شکل میدهد و برخی از شخصیتها و داستانهای به جا مانده بهویژه نادیده گرفته میشوند.
تماشا کنید
چیزی که فصل 1 “مردی در درون” را بسیار قابل توجه کرد تمرکز منحصر به فرد و تأثیر احساسی داستان بود. چارلز یک بیوه غمگین بود که با این واقعیت دست و پنجه نرم می کرد که سال های گرگ و میش خود را بدون همسر مرحومش ویکتوریا سپری می کند. این کاوش در غم و تنهایی، و آشکار شدن این که تنها دوستی و یافتن هدف در زندگی، چارلز را از دست کشیدن از رویاهای جدید باز می دارد، برای یک برنامه تلویزیونی واقعاً نوآورانه احساس می شد و عمق و تلخی “مکان خوب” را تداعی می کرد.
آرک فصل 2 چارلز به شدت بر روی عاشقانه تمرکز دارد، که به نظر می رسد یک گام به عقب است. چارلز مجبور نیست برای همیشه (از نظر عاشقانه) تنها باشد. هیچ اشکالی ندارد که دوباره عشق را پیدا کنیم. اما اهداف و مبارزات چارلز در فصل 2 بعداً انتظار می رود بسیار بیشتر شود.
شخصیت چارلز در ماهی خارج از آب نیز از بین رفته است که فصل 1 را به خصوص دوست داشتنی کرده است. داستان جلد فصل 2 دیگر نیازی به جعل زیادی ندارد. به جای نفوذ در جامعه بازنشستگان، چارلز به عنوان یک استاد مهندسی ظاهر می شود. حرفه اصلی او قبل از بازنشستگی است. او برای تطبیق با نقش خود مشکلی ندارد زیرا در واقع او آن را برای چندین دهه نگه داشت.
به هر دو دلیل، ریسک این پرونده در فصل 2 بسیار کم به نظر می رسد، و بازده آن به اندازه پایان فصل 1 راضی کننده نیست. تمرکز تا حد زیادی بر روی عاشقانه نوپای چارلز بود، نه آخرین راز، و او در واقع مجبور نبود کار زیادی کند. (نمیخواهم بگویم پایان را پیشبینی کرده بودم، اما… کاملاً انجام دادم.)
فصل دوم «یک مرد درون» بر داستانهای اشتباه تمرکز دارد
بزرگترین شکایت من از «مردی در درون» فصل 2 این است که مدام داستان بهتری را برای گفتن اشتباه قضاوت می کند. شخصیتهای دوستداشتنی فصل 1 مانند ویرجینیا (سالی استراترز) یا الیوت (جان گتز) در فصل 2 بسیار کم ظاهر میشوند. بهترین دوست چارلز در Pacific View، کالبرت (استیون مککینلی هندرسون)، کمی بیشتر درگیر میشود، اما حتی دوستی آنها هم در طرح اصلی داستان نیست.
فاحش ترین نقش مکمل متعلق به دیدی (Stephanie Beatriz) مدیر Pacific View است. دیدی به خودی خود شخصیت فوقالعادهای بود، اما فصل 2، اپیزود 1 با ایجاد تنش عاشقانه بین دیدی و کارآگاه اصلی جولی (لیلا ریچکریک استرادا) به جراحت میافزاید، اما داستان جولی تقریباً به طور کامل درباره مادر جدا شدهاش ساخته شد.
متأسفانه، زمان کافی برای سرمایه گذاری روی ونسا (کنستانس ماری)، که دوران کودکی جولی را با دزدی، تقلب و در نهایت گرفتار شدن در روزهای سخت گذراند، وجود ندارد. به همان اندازه که اجرای ماری محکم است، ونسا یک یادآوری دائمی روی صفحه است که رابطه بین جولی و دیدی فقط برای به تعویق افتادن فروخته شده است. مسیر در بیشتر فصل در پس زمینه.
حکم: ارزش پخش با انتظارات متعادل را دارد
بیایید صادق باشیم، بهعنوان یک پروژه مایکل شور با بازی تد دانسون، فصل 2 «مردی در درون» قطعا ارزش تماشا را دارد، انتخاب شخصیت و داستان به کنار.
آیا طرفداران مشتاق «مکان خوب» یا فصل 1 باید انتظار عمق و تاثیر یکسانی داشته باشند؟ احتمالا نه. اما با تنها هشت قسمت 30 دقیقه ای، نسبت ریسک به پاداش به راحتی مثبت است، و وقتی جیسون مانتزوکاس شروع به صحبت در مورد برگزاری مراسم تشییع جنازه وایکینگ به خوکچه هندی جونی میچل می کند، قول می دهم که بخندید.
«مردی در درون» فصل 2 را در نتفلیکس تماشا کنید
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود.