هوش مصنوعی اکنون می تواند کاربران ناشناس اینترنت را شناسایی کند. محققان می گویند که این به طرز شگفت انگیزی درست است
برای سالها، اشتراکگذاری آنلاین ناشناس نسبتاً ایمن بود. تا زمانی که نام یا اطلاعات شخصی خود را فاش نکنید، برای کسی دشوار بود که پست های شما را با هویت واقعی شما مرتبط کند.
یک مقاله تحقیقاتی جدید نشان می دهد که این فرض ممکن است دیگر معتبر نباشد. محققان نشان دادهاند که مدلهای زبان بزرگ (LLM) میتوانند پستهای ناشناس را تجزیه و تحلیل کنند، سرنخهای ظریف را استخراج کنند و این حسابها را به افراد واقعی در اینترنت متصل کنند. این سیستم اساساً مانند یک کارآگاه دیجیتال عمل می کند و قطعاتی از اطلاعات را از سبک نوشتن، مراجع شخصی و نمایه های عمومی جمع می کند.
ادامه مقاله در زیر
در حالی که این مطالعه هنوز آزمایشی است، نشان میدهد که سیستمهای هوش مصنوعی مدرن چقدر قدرتمند شدهاند و چرا حفظ ناشناس بودن آنلاین ممکن است سختتر از آن چیزی باشد که اکثر مردم فکر میکنند.
کارآگاه هوش مصنوعی چگونه کار می کند؟
محققان یک سیستم چند مرحله ای ایجاد کرده اند که برای کشف هویت های پشت حساب های ناشناس طراحی شده است. ابتدا هوش مصنوعی پست ها را تجزیه و تحلیل می کند تا سرنخ هایی در مورد نویسنده استخراج کند. این سرنخها ممکن است شامل جزئیاتی مانند حرفه، مکان، سرگرمیها، تحصیلات یا کنفرانسهایی باشد که در آن شرکت کردهاند.
برای مثال، پستی که به «کار در فینتک در آستین» و «حضور در کنفرانس بلاکچین» اشاره میکند، هماکنون موارد بالقوه را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد.
پس از استخراج این سرنخ ها، سیستم در اینترنت به دنبال پروفایل هایی می گردد که با همان ویژگی ها مطابقت دارند. این ممکن است شامل منابع عمومی مانند LinkedIn، GitHub یا وب سایت های شخصی باشد.
در نهایت، هوش مصنوعی پستهای ناشناس را با موارد مشابه مقایسه میکند و ارزیابی میکند که آیا احتمالاً متعلق به یک شخص است یا خیر.
به طور خلاصه، این مدل ضایعات دیجیتالی را جمع آوری می کند و از استدلال برای بازسازی هویت احتمالی استفاده می کند.
نتایج حتی محققان را شگفت زده کرد
هنگامی که در مقایسه با تکنیک های موجود برای تطبیق هویت آنلاین مورد آزمایش قرار گرفت، سیستم هوش مصنوعی به طور قابل توجهی بهتر عمل کرد. در برخی آزمایشات، سیستم به دقت حدود 90 درصد دست یافت. این بدان معنی بود که وقتی یک تطابق بالقوه را تشخیص داد، معمولاً درست بود.
این سیستم همچنین قادر به پیوند دادن حساب ها در پلتفرم های مختلف بود. این نشان میدهد که همان فردی که از چندین حساب ناشناس استفاده میکند، میتواند توسط هوش مصنوعی که پستهایش را تجزیه و تحلیل میکند، شناسایی شود.
رویکردهای قبلی برای ناشناس سازی عمدتاً بر تحقیقات دستی یا تکنیک های آماری محدود متکی بود. به نظر میرسد که مدلهای زبان بزرگ این فرآیند را به میزان قابل توجهی سرعت میبخشند.
چرا این برای حفظ حریم خصوصی اینترنت مهم است؟
برای بسیاری از افراد، حسابهای مستعار لایهای از حریم خصوصی آنلاین را فراهم میکنند. روزنامه نگاران، فعالان و کاربران عادی اغلب بر تمایز بین هویت واقعی و حضور آنلاین تکیه می کنند.
قبل از ابزارهای هوش مصنوعی مدرن، ترکیب این سرنخ ها به زمان، مهارت و تحقیقات دستی نیاز داشت. اکنون مدلهای زبان بزرگ میتوانند بسیاری از این کار را خودکار کنند. تحقیقات نشان نمی دهد که ناشناس بودن به طور کامل ناپدید شده است. شناسایی فردی با اعتماد بالا هنوز به میزان اطلاعاتی که در پستهای خود فاش میکند و تعداد دادههای عمومی در سایر نقاط وب در دسترس است بستگی دارد.
اما این تحقیق نشان میدهد که چگونه سیستمهای هوش مصنوعی میتوانند سیگنالهای کوچکی را که مردم متوجه اشتراکگذاری آنها نمیشوند، تقویت کنند.
حتی ارجاعات گاه به گاه به یک شغل، یک شهر یا یک سرگرمی خاص می تواند به سرنخ های ارزشمندی تبدیل شود که در مقیاس بزرگ مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.
در نتیجه
این تحقیق بخشی از یک بحث رو به رشد در مورد اینکه چگونه سیستم های هوش مصنوعی قدرتمند در حال تغییر شکل حریم خصوصی هستند است. همانطور که مدل های زبان بزرگ در استدلال بر روی مقادیر زیادی داده بهتر می شوند، آنها به طور فزاینده ای قادر به اتصال نقاطی می شوند که ممکن است انسان ها از دست بدهند.
این بدان معنا نیست که هوش مصنوعی به طور معمول کاربران ناشناس را از بین می برد، اما به این معنی است که مرزهای بین هویت های آنلاین ممکن است آسان تر باشد.
نکته اصلی برای هر کسی که با نام مستعار به صورت آنلاین پست میکند این است که اینترنت بیش از آنچه فکر میکنید به خاطر میآورد و اکنون هوش مصنوعی در کنار هم قرار دادن قطعات بهتر شده است.
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود.