رندرها مدل‌های آلفارومئو را نشان می‌دهند که هرگز موفق نشدند، از جمله Miata Clone

در سال 2013، زمانی که سرجیو مارکیونه هنوز در راس FCA قرار داشت، این شرکت اعلام کرد که طی توافقی با مزدا، یک رودستر جدید بر اساس مزدا MX-5، نسخه مدرن دوتوی افسانه‌ای آلفارومئو، توسعه خواهد داد.

با این حال، این برنامه ها هرگز به طور کامل محقق نشدند. در حالی که آلفارومئو تمرکز خود را به جولیا و استلویو معطوف کرد، فیات رودستر مبتنی بر MX-5 خود را با نام 124 اسپایدر به بازار عرضه کرد که نتوانست سر و صدای زیادی ایجاد کند.

اما رویای آلفارومئو دوتوی جدید هرگز به طور کامل ناپدید نشد. به گفته طراح خوان مانوئل دیاز، که به عنوان “پدر” آلفارومئو MiTo شناخته می شود، این ایده سال هاست که کار شده است. دیاز اخیرا طرح های خود (و برخی از تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی) را به اشتراک گذاشته است. اینستاگرام این صفحه پنج آلفارومئو را نشان می‌دهد که هرگز به تولید نرسیدند، از جمله رودستری که می‌توانست Duetto جدید باشد.

آلفا میاتا که هرگز نبود

دیاز توضیح می دهد که مدت کوتاهی پس از پیوستن به آلفارومئو در اوایل دهه 2000، تیم در حال آماده سازی پیشنهاداتی برای رودستر آلفارومئو مبتنی بر میاتا بود:

تیم طراحی قبلاً تعدادی از پیشنهادات را بر اساس پلت فرم مزدا MX-5 تکمیل کرده بود و امکان معرفی مجدد Duetto را بررسی می کرد.

Duetto همیشه یک کلاسیک بوده است، نه تنها برای طرفداران آلفا، بلکه برای همه کسانی که عاشق ماشین هستند. دیاز شروع به توسعه پروژه های شخصی جدا از برنامه های رسمی شرکت کرد.

من هر شب بعد از کار به کشیدن نقاشی ادامه دادم و سعی کردم تعادل بین میراث و مدرنیته را پیدا کنم. بین سال‌های 2003 و 2009، ده‌ها مفهوم خلق کردم. اینها شامل یک مدل با اندازه کامل 1:1 بر اساس 8C Competitionizione بود که بعداً به نفع 8C Spider کنار گذاشته شد.

بنابراین احیای Duetto به پلتفرم MX-5 محدود نشد. همچنین می تواند بر اساس معماری بسیار معتبرتر 8C باشد (اگرچه مشخص نیست که آیا V8 تنفس طبیعی را حفظ خواهد کرد یا خیر).

گل سرسبد فراموش شده

عکس: خوان مانوئل دیاز / اینستاگرام

دیاز همچنین طرح هایی از آلفارومئو آلفونا را به اشتراک گذاشت که در سال 2006 به درخواست ولفگانگ ایگر، که در آن زمان مسئول استایل آلفارومئو بود، کشیده شد. این یک پروژه غیر رسمی، در واقع یک مطالعه سبک برای یک Alfetta مدرن با استفاده از پلت فرم Maserati Quattroporte بود.

این ایده جاه طلبانه بود: ایجاد یک سدان اسپرت با عملکرد بالا که بتواند با پرچمداران برتر آلمان رقابت کند.

قبل از جونیور جونیور

عکس: خوان مانوئل دیاز / اینستاگرام

آلفارومئو جونیور امروزی، یک SUV کوچک که ابتدا با نام میلانو عرضه شد، با پیشرانه های هیبریدی یا الکتریکی در دسترس بود. با این حال، این نام به صورت داخلی برای پروژه ای در سال 2006 (با اسم رمز پروژه 955) استفاده شد که یک مدل اسپرت کوپه مانند کمی ارتقا یافته بر اساس MiTo را پیش بینی می کرد که حدود 250 CV (247 اسب بخار) تولید می کرد.

8 درجه سانتی گراد از زاگاتو

عکس: خوان مانوئل دیاز / اینستاگرام

رندر دیگری، آلفارومئو 8C بازطراحی شده را با بدنه کاملاً بازطراحی شده و دم کوتاه «Kamm» که نمونه‌ای از خودروهای بدنه زاگاتو است، نشان می‌دهد. مازراتی V8 را زیر کاپوت نگه می‌دارد و آن را با طراحی جسورانه و دراماتیک همراه می‌کند.

کانورتیبل کوچک

پنجمین پروژه ای که هرگز ساخته نشد Alfa Romeo MiTo Convertible است که دیاز چند سال پیش به آن اشاره کرد. این نسخه سه در از MiTo دارای سقف پارچه ای بود و در سال 2010 به تولید نزدیک شد، اما مارکیونه در نهایت پروژه را خاتمه داد و پتانسیل تجاری کمی برای یک آلفا کانورتیبل کوچک مشاهده کرد.

بررسی موتور1: نقاشی‌های دیاز نگاهی جالب به آنچه می‌توانست مجموعه‌ای بسیار متفاوت از آلفارومئو باشد، ارائه می‌کند. از یک کپی از میاتا گرفته تا یک پرچمدار جدید و دو وسیله نقلیه کوچک و اسپرت، این حرکت ممکن است نتایج متفاوتی برای این برند لوکس داشته باشد.