بازگشت به آینده: چرا آئودی، بی‌ام‌و و مرسدس بنز به طراحی‌های کلاسیک بازمی‌گردند؟

در عصری که با تنش‌های جهانی، بحران‌های زیست‌محیطی، جنگ‌ها و فناوری‌های به‌سرعت در حال تکامل مشخص شده است، خودروسازان کلاس جهانی آلمان به درستی تصمیم گرفتند به گذشته نگاه کنند. این تمرینی برای نوستالژی بیهوده نیست، بلکه تلاشی عمدی برای کشف مجدد قدرت اطمینان بخش ریشه ها، میراث و هویت آنهاست.

آئودی، بی‌ام‌و و مرسدس بنز هر کدام در حال بررسی یک زبان طراحی هستند که از تاریخ خود الهام گرفته شده است. این شرکت‌ها با مرور مجدد ویژگی‌های تعیین‌کننده مدل‌های گذشته، راه‌هایی برای پیوند سنت با زمان حال پیدا می‌کنند و وسایل نقلیه‌ای می‌سازند که هم آشنا و هم آینده‌نگر باشند.

این خودروسازان این کار را با خودروهایی انجام می‌دهند که شخصیت قوی و متمایز دارند و نشانه‌های تاریخی را از طریق دریچه‌ای مدرن تفسیر می‌کنند. به عنوان مثال می توان به Concept C آئودی، iX3 آینده BMW و Vision Iconic مرسدس بنز اشاره کرد. این‌ها وسایل نقلیه‌ای هستند که دورانی سرشار از فلسفه‌های ظاهری نوآورانه را منعکس می‌کنند.

اما در نهایت، این رویکرد چیزی فراتر از زیبایی شناسی است. این در مورد متعهد ساختن طراحی مدرن به حافظه است و به رانندگان احساس تداوم و اطمینان در دنیایی که با عدم قطعیت تعریف شده است ارائه می دهد. و هر شرکتی این کار را کمی متفاوت انجام می دهد.

چشم انداز نمادین مرسدس: روح با آینده ملاقات می کند

قسمت جلویی Vision Iconic هیچ شکی در مورد آنچه مرسدس در اینجا برای رسیدن به آن تلاش می کند باقی نمی گذارد. جلوپنجره متمایز و در عین حال جمع و جور و تقریباً مربعی آن با نوارهای کرومی افقی ادای احترام مستقیم به مدل‌های مرسدس در دهه 1950، از سری Ponton تا مدل افسانه‌ای 300SL است.

چراغ‌های جلوی دایره‌ای فرورفته، رنگ وینتیج را اضافه می‌کنند که ظاهر کشیده خودرو را تکمیل می‌کند. بدنه عظیم و در عین حال متناسب و بسیار آیرودینامیک به نظر می رسد که از یک ماده تراشیده شده است: سطوح تمیز، تیز، سقف کم و خط کمر بلند به آن ظاهر یکپارچه تکنولوژیکی می دهد. نمای بیرونی مشکی بیشتر بر این بافت با عناصر نورانی تأکید می‌کند که کنتراست‌های خیره‌کننده‌ای ایجاد می‌کنند، چه نورانی باشند و چه نباشند.

اما Vision Iconic چیزی بیش از یک تمرین سبک است. این یک فلسفه را در بر می گیرد. مرسدس با ارزیابی مجدد عناصر آشنا مانند نشان، جلوپنجره، نمایه، اطمینان بصری را در دنیای در حال تغییر ارائه می دهد. برند آینده را رد نمی کند. گذشته را از طریق فرم هایی که به زبان گذشته صحبت می کنند، در آغوش می کشد و هویت خود را به عنوان سنگری از ظرافت رسمی و تجمل عقلانی تقویت می کند.

Audi Concept C و BMW iX3: تاریخچه عمودی

عکس: آئودی

آئودی و BMW نیز خطوط عمودی را دوباره اختراع کرده اند.

آئودی کانسپت C که اخیراً به عنوان اولین کار طراح Massimo Frascella معرفی شده است دارای جلوپنجره جلویی با ساختار تقریباً نئوکلاسیک (عمودی، باریک و چشمگیر) است که شکل سنتی هشت ضلعی را رها می کند.

در طول سال‌ها، قسمت‌های جلویی آئودی از یک طرح افقی پیروی می‌کردند و گاهی اوقات جلوپنجره را با بدنه ادغام می‌کردند، همانطور که در آئودی 100 دهه 1990 یا طرح‌های جدیدتر «تک فریم» دی سیلوا دیده می‌شود. برای یافتن نمونه ای از کانسپت C، باید به دوران Auto Union نگاه کنید. این عناصر نمادین از دریچه مدرنیته مینیمالیستی باز می گردند.

عکس: BMW

رویکرد مشابهی در BMW iX3 جدید دیده می شود. در اینجا مشبک‌های کلیوی دوقلوی باریک و عمودی، بازگشت به نمادی کهن الگو را نشان می‌دهند که از عملکرد فراتر رفته و به یک عنصر طراحی امضا تبدیل شده است.

در هر دو مورد، زبان طراحی افزونگی را حذف می‌کند و شکل خالصی را آشکار می‌کند که در آن هر جزئیات معنی دارد. اینجا گذشته فقط دکوراسیون نیست بلکه معماری است. ارجاعات بصری آشنا و متقارن هستند و به زمان (مسلماً) بهتری بازمی گردند.

وقتی رترو آینده‌نگر شد: طراحی نئو آرت-دکو آلمان

برندهای آلمانی همیشه با گذشته معاشقه داشته اند. در اوایل دهه 2000، پروژه هایی مانند Maybach Exelero که به درخواست مشتری توسط Stola در ایتالیا ساخته شد، و مفهومی آئودی Rosemeyer با الهام از اتومبیل های مسابقه ای Auto Union، زبان طراحی برگرفته از زیبایی شناسی آیرودینامیکی دهه 1930 را احیا کردند اما همچنان با یک گوتیک و تقریباً بت موبیل مانند آغشته بودند.

اینها آثار تاریخی و سبک تئاتری بودند که در تقاطع مجسمه های اتومبیل و هنر دکو قرار داشتند و هدفشان انتقال قدرت به جای ظرافت بود.

BMW Concept Coupe Mille Miglia در سال 2006 که اغلب فراموش شده بود، مسیر مشابهی را دنبال کرد: فرم های مخروطی، چراغ های جلو بسته و بدنه ای سریع که ظاهراً متعلق به دورانی دیگر بود. اما در آن زمان، این دیدگاه‌های دراماتیک بسیار دور از تولید بودند، شاید آنقدر پیچیده بودند که در مقیاس انبوه تولید شوند.

اما امروز فضای فرهنگی تغییر کرده است. عموم مردم اکنون به دنبال معنا هستند، نه فقط نوآوری. فناوری پیشرفت کرده است و بسته بندی پیشرانه های الکتریکی آزادی طراحی بیشتری را ممکن می سازد.

نه فقط یکپارچهسازی با سیستمعامل – تفسیرهای مجدد

عکس: فولکس واگن

برندهای دیگر طراحی یکپارچهسازی با سیستمعامل را به یک استراتژی آگاهانه تبدیل کرده اند. رنو با تفسیرهای مجدد الکتریکی از R4، R5 و Twingo، بر تداوم بصری تأکید دارد که حتی برای مخاطبان جوان‌تر هم طنین‌انداز می‌شود.

فیات قبلاً استراتژی مشابهی را با 500 دنبال کرده بود، فولکس واگن با بیتل جدید و بعداً ID.Buzz، و البته مینی نیز وجود دارد. برندی همه کاره که بر اساس یک زبان طراحی جاودانه ساخته شده است. در همه این موارد، گذشته بدون کنایه از طریق طراحی جشن گرفته می شود.

مارک هایی که نام های تاریخی را برای مدل های کاملا جدید احیا می کنند، کمتر مشخص هستند. اکنون کراس اوورهای برقی اسپرت، فورد پوما و کاپری، اندکی از نام‌های خود را فراتر از نشان‌ها و حس مبهم روح پویا حفظ کرده‌اند.

سپس سیتروئن است که از دیرباز با آوانگاردهای سبک همراه بوده است. در حالی که بسیاری منتظر 2CV جدید هستند، این برند همچنان با مفاهیم غیرمنتظره شگفت زده می کند. حتی انحنای جلوپنجره اولین C3 در سال 2002 برای یادآوری افسانه و افزایش فروش کافی بود.

مانند سینما و موسیقی، طراحی منعکس کننده عصری است که ما در آن زندگی می کنیم. همانطور که وینیل در حال بازگشت است، بسیاری از طراحان خودرو برای الهام گرفتن به گذشته نگاه می کنند. اما این فقط نوستالژی نیست. یک ضرورت بیانی

در آینده ای نامطمئن، این روند روشن است: نگه داشتن چیزی که همیشه به ما اعتماد به نفس می داده و یک بار دیگر آن را به یک احساس تبدیل کنیم.