سدان فراموش شده بوگاتی با موتور W16 سوپرشارژ دوباره ظاهر شد

موزه Autostadt در کنار کارخانه فولکس واگن در ولفسبورگ هدیه‌ای است که همچنان ادامه دارد. این مقصد که متعلق به گروه فولکس‌واگن است، جایی که بسیاری از آزمایش‌های دیوانه‌کننده به‌طور مخفیانه در زمان سلطنت فردیناند پیخ انجام شد، ارزش بازدید را دارد. ما اخیراً در مورد یک لامبورگینی دیابلو SV با W16 صحبت کردیم، اما مدل تکی دیگری وجود دارد که از موتور معروف شانزده سیلندر نیرو می گیرد: بوگاتی گالیبیر.

اولین بار در سال 2009 فاش شد، این کانسپت بر روی شاسی بنتلی آرنیج ساخته شد اما بدنه، فضای داخلی و البته موتور کاملاً متفاوتی داشت. در حالی که خودروی اهداکننده به موتورهای V8 BMW و رولزرویس متکی بود، بوگاتی منحصر به فرد مبتنی بر بنتلی تعداد سیلندرهای خود را دو برابر کرد. برخلاف ویرون و چهار توربوی آن، از یک سیستم سوپرشارژ دوقلو استفاده می‌کرد و همچنین می‌توانست با اتانول کار کند.

آه، موتور در جلو نصب شده بود و زیر کاپوت زیبا و شکاف خورده پنهان شده بود. این هیولای 8.0 لیتری حدود 1000 اسب بخار قدرت تولید می کرد و بوگاتی برای بهبود گشتاور پایینی که برای یک گرند تور مناسب است، سوپرشارژر را انتخاب کرد. هنوز مشخص نیست که وزن خودرو چقدر است، اما با توجه به اندازه و میزان لوکس بودن آن، گالیبیر باید بیشتر از ویرون وزن داشته باشد. به عنوان مرجع، مدل اصلی 16.4 از سال 2005 به 4162 پوند (1888 کیلوگرم) رسید.

با وجود اینکه 17 سال از اولین حضور گالیبیر می گذرد، هنوز هم دیدنی است. بوگاتی بی‌نظیر به لطف درب عقب بسیار کاربردی‌تر، از نظر فنی یک لیفت بک بود تا یک سدان. تصادفاً، پورشه پانامرای پنج در نیز در همان سال وارد بازار شد، اما این مفهوم، تجمل و قدرت را به سطحی کاملاً متفاوت رساند.

در زیر یک ویدیوی کلی جدید از YouTuber آمده است شکارچیان اسب بخار، ارائه نگاهی نادر به فضای داخلی گالیبیر. همه اینها در بهترین چرمی است که گروه فولکس واگن در آن زمان می‌توانست ارائه دهد و با دریایی از چوب صیقلی تکمیل شده است. در حالی که ویرون نمایشگرها را به حداقل رساند تا کابینی ماندگار را حفظ کند، بوگاتی در اینجا مسیر متفاوتی را طی کرد. نه تنها دارای یک صفحه ابزار دیجیتال بزرگ بود، بلکه دارای یک صفحه نمایش لمسی نیز بود که در زیر کنسول مرکزی نصب شده بود.

فیلم پشت سر Autostadt این نشان می دهد که وقتی دکمه ای فشار داده می شود، صفحه دیگری می تواند بالا آمده و به سمت سرنشینان عقب بچرخد. گالیبیر به صورت کاملاً چهار نفره طراحی شده بود که از دو صندلی عقب مجزا تشکیل شده بود که با یک تکیه گاه با روکش چرمی و یک کنسول مرکزی که کل کابین را به دو قسمت تقسیم می کند از هم جدا شده بودند. اما مقاومت واقعی چوب یا چرم نبود. در عوض، این یک ویژگی بود که در یک دید آشکار پنهان می‌شد: یک ساعت 100000 دلاری که از دایره بیرون آمد و می‌توانست آن را جدا کرده و روی مچ قرار دهد.

5

منبع: Autostadt GmbH

پس گالیبیر چه شد؟ هنگامی که بوگاتی آن را در سال 2009 معرفی کرد، این شرکت گفت که این مفهوم برای سنجش علاقه به نسخه تولیدی بالقوه طراحی شده است. اما فست بک پر زرق و برق هرگز عرضه نشد زیرا بوگاتی فکر می کرد که مشتریان را گیج می کند. تصور می‌شد که این برند توسط ویرون فاتح تعریف می‌شود، بنابراین به جای دنبال کردن یک مدل لوکس، شیرون را انتخاب کرد.

بررسی موتور1: شاید Galibier یک فرصت از دست رفته به نظر برسد، اما لازم به یادآوری است که بوگاتی برای فروش تمامی 450 ویرون به یک دهه کامل نیاز داشت. اگر یک سدان یا لیفت بک در اواسط دهه 2010 وارد تولید می شد، احتمالاً فروش سخت تری خواهد بود. این بدان معنا نیست که شگفت انگیز نخواهد بود، اما این شرکت احتمالاً تصمیم درستی گرفته است.

در حالی که ممکن است ما یک سدان با هشت نوک اگزوز را از دست داده باشیم، توربیلون جدید بوگاتی این طرح چشمگیر را به عنوان گزینه ای برای مدل های یک صدم ارائه می دهد. هایپرکار با موتور V16 تا سال 2029 فروخته می شود و آرامش خاطری را فراهم می کند که می تواند برنج برتر را متقاعد کند که برای مدل دوم چراغ سبز نشان دهد. با توجه به میراث این برند، یک سدان بسیار منطقی است. بنابراین روح Galibier ممکن است به عنوان یک وسیله نقلیه باشکوه برای افراد فوق ثروتمند بازگردد.