فیلم اسپرینگستین را فراموش کنید. به جای آن باید این بیوگرافی موسیقی را پست کنید
هالیوود عاشق فیلم بیوگرافی موسیقی است. چه برای افتخار اسکار (“ری”)، چه برای سود مالی (“الویس”)، چه هر دو (“Walk the Line”)، تا زمانی که صنعت موسیقی به تولید ستارگان ادامه دهد، فیلمهای زندگینامه همچنان به نور سبز ادامه خواهند داد.
پاییز امسال، جرمی آلن وایت چاقوهایش را با گیتار عوض میکند تا «رئیس» را در سریال «اسپرینگستین: مرا از ناکجاآباد نجات بده». تمرکز فیلم بر روی ضبط آلبوم فراموش نشدنی اسپرینگستین در سال 1982 “نبراسکا” است که بسیاری آن را شاهکار او می دانند. به جای تمرکز بر شهرت اسپرینگستین در «Born to Run» یا به سوپراستار شدن او در «Born in the USA»، «Deliver Me from Nowhere» تصمیم میگیرد تا زمان تاریکتر و شخصیتری را در زندگی خواننده کشف کند.
“من را از هیچ کجا رهایی بخش” یک دوره غیرعادی در زندگی رئیس را توصیف می کند. اگر به دنبال اصالت بیشتری در بیوگرافی هستید، «عشق و رحمت» یک فیلم زندگینامهای غیر متعارف درباره برایان ویلسون، یکی از اعضای موسس گروه پسران ساحلی است. «عشق و رحمت» روح قهرمان منحصربهفرد خود را مجسم میکند و درامی جسورانه و خارقالعاده درباره یک نابغه موسیقی ارائه میکند.
برداشتی جدید از ژانر بیوگرافی بیش از حد شلوغ
بیشتر بیوگرافی های موسیقی از استراتژی های مشابهی برای به تصویر کشیدن لحظات مهم زندگی خود استفاده می کنند. در فیلمهایی مانند «بلند شو» و «احترام»، لحظهای دردناک در دوران کودکی آنها را تا بزرگسالی دنبال میکند. اولین اجرای عمومی این خواننده از “الویس” و “راکتمن” تغییری دردناک در سفرهای موسیقی هنرمندان ایجاد کرد. مواد مخدر و مونتاژ در قسمت دوم پراکنده شده است، و اگر خوش شانس باشید، مشاجره در گروه ممکن است به طور جادویی منجر به آهنگ موفقی مانند “Another One Bites the Dust” از “Bohemian Rhapsody” شود.
اگر تا به حال «Walk Hard»، کمدی موزیکال درخشانی که یک فیلم زندگی نامه ای را تقلید می کند، دیده باشید، متوجه خواهید شد که این فیلم ها چقدر فرمولیک و غیراصیل هستند. «عشق و رحمت» این کلیشهها را با بیان داستان ویلسون در دو خط زمانی متفاوت و حضور بازیگران متعددی که موسیقیدان افسانهای را به تصویر میکشند، از بین میبرد.
اولین جدول زمانی در دهه 60 تنظیم شده است. پل دانو نقش ویلسون جوانی را بازی می کند که علیرغم موفقیتش در فیلم The Beach Boys، برای کنار آمدن با سلامت روان خود تلاش می کند. در دهه 80، ویلسون با بازی جان کیوزاک تحت درمان شدید و دکتر زیر نظر یوجین لندی (پل جیاماتی) است. ویلسون پس از ملاقات با همسر آینده خود، ملیندا لدبیتر (الیزابت بنکس)، شروع به زیر سوال بردن ترتیب خود با لندی و رابطه اش با موسیقی می کند.
کارگردان بیل پولاد علاقه ای به به تصویر کشیدن یک موزیکال جوک باکس از گهواره تا قبر ندارد. «عشق و رحمت» بیشتر به روایت داستان یک نابغه ناپایدار ذهنی و تأثیری که او بر خانواده، دوستان و موسیقی اش می گذارد، علاقه مند است. در حالی که فیلم کمی آزادی عمل دارد، اما از استفاده ویلسون از ال اس دی برای مبارزه با اختلال اسکیزوافکتیو و بیماری دوقطبی خود ابایی ندارد. بستن جدول زمانی دهه 60 با ویلسون افسرده که متوجه میشود پدرش (بیل کمپ) حقوق انتشار گروه را فروخته است، یک واژگونی خوشایند از یک فیلم زندگینامهای موسیقی معمولی است که میتوانست با نت شادتری به پایان برسد.
پل دانو می درخشد اما جان کیوزاک خودش را حفظ می کند
هنر ذهنی است، اما هر کسی که «Love & Mercy» را تماشا کند فکر میکند که دانو بهتر عمل میکند، نه کیوزاک. دانو یاد گرفت که پیانو بزند و مانند ویلسون برای این نقش بخواند. او حتی چند پوند به دست آورد تا ویلسون را در طول رونق محبوبیت گروه ایجاد کند.
«Love & Mercy» بیشتر به هنرمند شکنجهشده ویلسون علاقهمند است تا یکی از بنیانگذاران Beach Boys. با این حال، بهترین صحنه های فیلم شامل ویلسون دانو است که روی «صدای حیوانات خانگی» کار می کند، آلبومی مفهومی که صدای گروه را دوباره ابداع می کند. یک ناامیدی تجاری در ایالات متحده، “Pet Sounds” اکنون به عنوان یکی از تأثیرگذارترین آلبوم های تمام دوران در نظر گرفته می شود.
همه چیزهایی که باید در مورد ویلسون بدانید – یک کمال گرا که به خود شک دارد، یک رویاپرداز در آستانه فروپاشی ذهنی، و یک آهنگساز درخشان با ایده های بزرگ – در این جلسات استودیو زنده می شود. دانو، بازیگر با استعدادی که اولین بازی دراماتیک خود را در کنار دنیل دی لوئیس در «خون خواهد بود» انجام داد، بهترین ویژگیهای ویلسون را به نمایش میگذارد و در عین حال زمینه را برای زوال نهایی او فراهم میکند.
ویلسون مشتاق ناگهان از هماهنگی با خواهر و برادرش در «ارتعاشات خوب» لذت می برد. بلافاصله پس از آن، ویلسون شروع به انفجار در سر میز شام می کند که سر و صدای زیادی در سر او بلند می شود. درک کامل دانو از این تعادل بین یک نماد موسیقی و یک بیمار روانی منجر به اجرای دلخراش و تکان دهنده ای می شود.
گریز و طبیعت نامنظم دانو زمینه را برای نمایش آرام کیوزاک از ویلسون در پایین ترین سطح زندگی اش آماده کرد. در جدول زمانی دهه 80، ویلسون در نتیجه داروهایی که لندی برای او تجویز کرد، بسیار مطیعتر است. ویلسون تقریباً در حالت مستی به سر می برد، اما شوخ طبعی و جذابیت علامت تجاری کیوزاک، به ویژه در صحنه های او با بنکس، آشکار می شود.
تصویر کیوزاک در مقایسه با دانو یک نت تر است. جدول زمانی قدیمی همچنین به دانو اجازه می دهد تا استعدادهای موسیقی خود را تقویت کند و جنبه زنده تر ویلسون را به نمایش بگذارد. با این حال، کیوزاک به دورهای از زندگی ویلسون که بسیاری از مردم درباره آن نمیدانند یا ترجیح میدهند کاوش نکنند، تفاوتهای ظریفی را اضافه میکند.
برای کسانی که امتیاز را در خانه حفظ می کنند، ویلسون به Vulture گفت که تصویر دانو “واقع گرایانه تر” از تصویرهای کیوزاک است.
یادآور عظمت برایان ویلسون
متأسفانه، مرگ اغلب به ما یادآوری می کند که تا زمانی که عظمت را داریم قدردانی کنیم. ویلسون در ژوئن در سن 82 سالگی بر اثر نارسایی تنفسی درگذشت. اگرچه “عشق و رحمت” یک دهه قبل از مرگ او اکران شد، فیلم همچنان ادای احترامی برای یک سوپراستار است.
درام Pohlad تاثیر بیچ بویز را بر موسیقی و فرهنگ پاپ برجسته می کند. Wilson and the Beach Boys یکی از معدود گروههای آمریکایی بودند که در زمانی که تهاجم بریتانیا در حال فتح آمریکا بود، موفق بودند. حتی با وجود چند اجرای موسیقی، تماشای کارگاه دانو “فقط خدا می داند” روی پیانو نفس گیر است. چگونه می توانید با فکر این که این آهنگ یکی از بهترین آهنگ های تاریخ است، کنار نروید؟
بنابراین اگر از بیوگرافی های موسیقی خسته شده اید یا نمی توانید آن ها را بعد از “Walk Hard” جدی بگیرید، “Love & Mercy” ممکن است نظر شما را تغییر دهد.
پخش «عشق و رحمت» در سینماکس (از طریق پرایم ویدیو)
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود. فراموش نکنید که روی دکمه Follow کلیک کنید!