جشنواره سرعت گودوود فقط یک نمایشگاه خودرو نیست. بهتر است

خانه گودوود در 11000 هکتار در غرب ساسکس انگلستان واقع شده است. این ساختمان در سال 1617 ساخته شد و بیش از 400 سال خانه بسیاری از دوک های ریچموند بود.

اما در 33 سال گذشته، یک آخر هفته هر تابستان، انبوهی از وسایل نقلیه به دلیل بسیار خوبی روی زمین فرود آمده اند: جشنواره سرعت گودوود.

جشنواره سرعت در سال 1993 توسط چارلز گوردون لنوکس، یازدهمین دوک ریچموند، که بیشتر به عنوان ارل مارس شناخته می شود، تأسیس شد. هدف او بازگرداندن ورزش موتوری به گودوود پس از توقف پیست گودوود در نزدیکی میزبان مسابقات بزرگ بود.

اما به جای بازگشایی مدار، ایده بهتری به ذهنش رسید. چرا از مسیر 1.16 مایلی این ملک به عنوان تپه نوردی استفاده نمی کنید؟ آن را با بهترین اتومبیل های جهان که در چمن جلو جمع می شوند جفت کنید و جشنواره سرعت متولد شد.

سی سال بعد به یکی از مهم ترین رویدادهای خودرویی در جهان تبدیل شد.

به گودوود خوش آمدید

عکس: بنتلی

امسال چهارمین سفر من به جشنواره سرعت (FoS) بود. با وجود موج گرمای وحشیانه در اروپا که شرکت کنندگان در نمایشگاه را خشمگین کرد، رویداد 2026 همانقدر که من به یاد داشتم هیجان انگیز بود.

اولین چیزی که توجه شما را جلب می کند این است که جشنواره چقدر بزرگ شده است. وقتی برای اولین بار در سال 2018 به آن ملحق شدم، قبلاً بسیار محبوب بود، اما همچنان قابل کنترل به نظر می رسید. امروزه با برخی از بزرگترین نمایشگاه های خودرو در جهان (لس آنجلس، ژنو و غیره) رقابت می کند.

به نظر می رسد هر خودروساز بزرگی در حال حاضر حضور دارد. بنتلی سوپراسپرت های جدید قاره ای را در صفحه نمایش گسترده خود به نمایش گذاشت، لامبورگینی جدیدترین Urus SE Performante را در غرفه خود به نمایش گذاشت و ده ها سازنده دیگر این ملک را با جدیدترین ماشین های خود پر کردند.

با وجود موج گرمای وحشیانه در اروپا که شرکت کنندگان در نمایشگاه را خشمگین کرد، رویداد 2026 همانقدر که من به یاد داشتم هیجان انگیز بود.

خودروسازان چینی قوی ترین نمایش خود را تا کنون داشته اند. از دست دادن نمایشگاه BYD غیرممکن بود. دنزا و بسیاری از برندهای دیگر بخش بزرگی از محوطه نمایشگاه را اشغال کردند.

پادوک های آن سوی غرفه های سازندگان مملو از مضحک ترین هایپرکارهای جهان بود. Red Bull RB17، Hennessey Venom F5-M، Apollo IE، Niki Lauda از Gordon Murray T.50 و ده‌ها نفر دیگر در طول آخر هفته جمعیت را به خود جذب کردند.

همانطور که نمایشگرهای ایستا چشمگیر هستند، موسیقی واقعی گودوود از آن سوی چمنزارها می آید.

بالا، بالا، بالا تپه

عکس: بنتلی

با وجود اینکه سال‌ها در جشنواره سرعت شرکت می‌کنم، در واقع هرگز بالای تپه نرفته‌ام. نه به عنوان راننده حتی به عنوان مسافر. بالاخره امسال تغییر کرد.

سواری من کانتیننتال GTC اسپید بنتلی بود. کانورتیبل هیبریدی 771 اسب بخار قدرت و 738 پوند فوت گشتاور تولید می کند. در 3.2 ثانیه به سرعت 60 مایل در ساعت می رسد و به سرعت 191 مایل در ساعت می رسد. بیش از اندازه کافی برای یک سرعت 1.16 مایلی.

پشت فرمان آندره گیس، مدیر دینامیک خودرو بنتلی و یک مسابقه‌دهنده باتجربه GT3 بود که قبلاً تپه‌ها را تکل کرده بود. او از هر دست انداز، هر نقطه ترمز و هر قسمتی که می تواند رانندگان را گرفتار کند، می داند. به خصوص دیوار نابخشودنی که در آن بیش از چند ماشین گران قیمت با پایانی ناگوار روبرو می شوند.

فقط رسیدن به خط شروع به خودی خود یک رویداد است.

عکس ها: بنتلی

عکس ها: بنتلی

افسران پلیس ما را از پادوک بیرون می آورند و وارد رژه ای از عجیب و غریب میلیون دلاری می شوند. در حالی که تماشاگران در حال فیلمبرداری هستند، تشویق می کنند و به ناچار از رانندگان می خواهند موتورشان را روشن کنند، از وسط محوطه جشنواره عبور می کنیم که مایه خوشحالی است.

حتی در داخل یک بنتلی 342000 دلاری، احساس نکردن خودروی “عادی” در خط تولید، سخت است.

با وجود اینکه سال‌ها در جشنواره سرعت شرکت می‌کنم، در واقع هرگز بالای تپه نرفته‌ام. نه به عنوان راننده حتی به عنوان مسافر. بالاخره امسال تغییر کرد.

یک فراری F80 درست روبروی ما ایستاده است. آپولو IE فقط چند ماشین دورتر است. در حالی که یک اتوپیای پاگانی در یک طرف در انتظار است، به نظر می رسد کونیگزگ، لامبورگینی و فراری های بیشتری در هر جهت در حال ظهور هستند. حتی در یک نقطه ما می بینیم که لایتنینگ مک کوئین جلوتر از بقیه مسیر خود را به سمت پایین طی می کند. کاچو!

فقط در گودوود

آندره گیس (چپ)، بن (راست)

عکس ها: بنتلی

آندره گیس (چپ)، بن (راست)

عکس ها: بنتلی

انتظار در خط شروع سورئال است. هایپرخودروها یکی پس از دیگری در میان ابرهای دود لاستیک پیش از ناپدید شدن در عدل های یونجه می چرخند. سپس ناگهان نوبت ما می شود.

صادقانه بگویم: انتظار نداشتم صعود به این تپه به این شدت باشد. تماشا کردن از حاشیه یا در تلویزیون مطمئناً سریع به نظر می رسد. اما در پایان روز، شما در حال رانندگی به مسیر شخصی پر از علوفه و تماشاچی هستید. واقعا چقدر می تواند وحشی باشد؟

پاسخ: بسیار وحشی تر از آن چیزی است که به نظر می رسد.

راننده من روی گاز پا می گذارد و بنتلی از خط منحرف می شود و در دهانه سمت راست منفجر می شود. پرتاب شدید است، اما اولین گوشه ای است که واقعاً این سرعت را در چشم انداز قرار می دهد. دیوارها، عدل های یونجه و درختان خیلی سریعتر از آنچه در دوربین به نظر می رسند به سمت شما هجوم می آورند.

در بخش باز شدن گسترده، راننده من تمام تلاشش را می کند تا جمعیت را سرگرم کند و سعی می کند بیشتر مسیر را بالا ببرد (متاسفانه او فراموش کرده بود قبل از حرکت ESC را غیرفعال کند).

با باریک شدن مسیر به سمت نیمه پشتی تپه، دشواری بیشتر می شود. آن بخش بدنام، که بین دیوار سنگی و عدل‌های یونجه فرو رفته است، به طرز قابل توجهی تنگ است و تقریباً هیچ حاشیه‌ای برای خطا باقی نمی‌گذارد. به خصوص در یک بنتلی بزرگ.

همانطور که ما به خط مستقیم نهایی می پردازیم و در چند پیچ ​​پایانی مذاکره می کنیم، واضح است که تپه Goodwood هیچ حقه ای نیست. این یک مسیر واقعا چالش برانگیز است که باعث احترام می شود. و پس از تجربه در نهایت از داخل خودرو، به راحتی می توان درک کرد که چرا بسیاری از رانندگان هر سال مقداری رنگ را پشت سر می گذارند.

در حالی که بسیاری از دنیای ما حول صفحه نمایش ها و تلفن های هوشمند می چرخد، داشتن فرصتی برای تجربه حضوری گودوود یادآور خوبی است از این که این ابزارهایی که ما دوست داریم در مورد چیست. می توانید صدای موتورها را بشنوید، فلز را لمس کنید، سربالایی آنها را تماشا کنید و اگر خوش شانس باشید، حتی می توانید خودتان وارد پیست شوید.

ویدئوها آن را رعایت نمی کنند. شما باید به گودوود بروید.