من یک هفته هوش مصنوعی ابری را کنار گذاشتم – نمی دانستم جیمیل چقدر درباره من می داند
من عاشق تماشای خودکار شدن صندوق ورودی من بودم. تأییدیه پرواز در صندوق ورودی من وارد شد و فوراً تقویم من بهروزرسانی شد، هتل من نقشهبرداری شد و بسیار مودبانه «متشکرم، سه شنبه میبینمت!» باهوش توی جعبه جواب نشسته بود. بهره وری آینده نگر احساس خوبی داشت.
اما در چند ماه گذشته، از آنجایی که هوش مصنوعی عمیقاً با همه کارهایی که ما به صورت آنلاین انجام می دهیم یکپارچه شده است، این راحتی بیشتر شبیه به نظارت است. نه به روشی ترسناک “من تحت نظر هستم”، بلکه فقط به گونه ای که احساس می شود درگیر شدن بیش از حد با هوش مصنوعی است. من همیشه متوجه بودم که بدون هوش مصنوعی واقعاً خوب هستم. در واقع، وقتی هوش شخصی را در Gemini غیرفعال کردم، پاسخهای هوش مصنوعی بهتر شدند.
بنابراین در هفت روز گذشته من از صندوق ورودی هوش مصنوعی مبتنی بر ابر (Gmail) استاندارد خود صرف نظر کردهام و به یک کلاینت ایمیل بومی «دانش صفر» تغییر دادهام. این بدان معناست که هوش مصنوعی همچنان ایمیل های من را برای هرزنامه، فیشینگ و سازماندهی اسکن می کند، اما این کار را به صورت محلی روی سخت افزار دستگاه من انجام می دهد. اطلاعات من هرگز به یک سرور شرکتی نمی رسد.
در اینجا چیزی است که در مورد هزینه پنهان هوش مصنوعی «رایگان»، چیزهایی که در سوئیچ از دست دادم و چرا هرگز به عقب بر نمی گردم، یاد گرفتم.
آنچه صندوق ورودی قدیمی من واقعاً می داند
قبل از تعویض، به داشبورد دادهام در ارائهدهنده قدیمیام نگاه عمیقی انداختم. این یک تجربه هشیار کننده بود. برای انجام عملکرد هوش مصنوعی مبتنی بر ابر، سیستم فقط به ایمیلهای من نگاه نمیکرد. این یک نمایه جامع از کل زندگی من بود.
عکس فوری از آنچه به طور فعال در حال پردازش است:
- با هر خریدی که انجام می دهم: از رسیدهای قهوه صبحگاهی من تا پر کردن مجدد نسخه، دسته بندی و ثبت می شوند.
- تاریخچه کامل سفر من: نه تنها پروازها، بلکه رسیدهای اوبر که مسیرهای اخیر و شهرهای خارجی سالها پیش من را نشان میدهد.
- پویایی روابط: هوش مصنوعی میدانست که من اغلب به چه کسی ایمیل میزنم، از چه لحنی با آنها استفاده میکنم و معمولاً با چه سرعتی به افراد خاصی پاسخ میدهم.
این یک بررسی کامل واقعیت بود. وقتی به چیزی فکر میکنید و ناگهان تبلیغی برای آن میبینید، این احساس را به من داد. از آنجایی که هوش مصنوعی زیادی در زندگی من در هم تنیده شده بود، احساس کردم هوش مصنوعی فقط در صندوق ورودی من نیست، بلکه در مغز من نیز وجود دارد.
درک اینکه شما اطلاعات خود را صرفاً برای به دست آوردن خلاصه ای کوتاه از یک رشته ایمیل طولانی از دست نداده اید، دلخراش بود. شما یک مدل هوش مصنوعی شرکتی را در مورد جزئیات صمیمی زندگی خود آموزش می دهید. این که آیا این “آموزش” در هر جایی استفاده شود یا خیر، در کنار این موضوع است. فقط دیگه نمیخواستمش
انتقال به “دانش صفر”
ایجاد صندوق ورودی هوش مصنوعی با دانش صفر در دستگاه به طرز شگفت آوری آسان و صادقانه بسیار چشم نواز بود.
تصمیم گرفتم Canary Mail را امتحان کنم، یک کلاینت ایمیل متمرکز بر حریم خصوصی که بر اساس این ایده ساخته شده است که ابزارهای هوش مصنوعی شما نباید نیاز به انتقال کل زندگی دیجیتال شما به فضای ابری داشته باشند.
برخلاف صندوقهای ورودی سنتی مبتنی بر هوش مصنوعی که ایمیلهای شما را در سرورهای راه دور پردازش میکنند، Canary Mail به شدت به پردازش و رمزگذاری محلی متکی است. این بدان معناست که بسیاری از اقدامات مبتنی بر هوش مصنوعی بهجای تجزیه و تحلیل مداوم در مرکز دادههای یک شرکت، مستقیماً در دستگاه شما انجام میشوند.
مهمتر از آن، من مجبور نبودم آدرس جیمیل خود را رها کنم یا یک حساب ایمیل جدید ایجاد کنم. من برنامه ای را که صندوق ورودی من را مدیریت می کند تغییر دادم. ایمیل من یکسان است، اما نحوه پردازش هوش مصنوعی کاملاً تغییر کرده است.
فرآیند نصب بسیار شبیه به افزودن هر برنامه ایمیل معمولی بود:
- من Canary Mail را در لپ تاپم دانلود کردم
- من حساب جیمیل خود را از طریق احراز هویت امن وصل کردم
- به برنامه اجازه دهید صندوق ورودی من را به صورت محلی فهرست کند
- ویژگیهای هوش مصنوعی مستقیماً در مشتری فعال میشوند
چیزی که بیش از همه مرا شگفت زده کرد این بود که بعد از آن همه چیز عادی شد. من هنوز خلاصههای هوشمند و پشتیبانی نوشتاری و همچنین سازماندهی صندوق ورودی و فیلتر کردن هرزنامهها را داشتم. با این حال، سیستم اصلی Canary Mail بسیار متفاوت عمل کرد.
با صندوقهای ورودی هوش مصنوعی ابری سنتی، ایمیلهای شما اغلب به سرورهای خارجی ارسال میشوند که مدلهای هوش مصنوعی بزرگ محتوا را از راه دور پردازش میکنند. ویژگیهایی مانند خلاصهها، پاسخهای پیشنهادی و «سازمان هوشمند» اغلب به این روش کار میکنند.
با نصب اول محلی، دستگاه شما خود به پردازنده تبدیل می شود. لپتاپها و تلفنهای ما اکنون دارای واحدهای پردازش عصبی (NPU) ویژهای هستند که به طور خاص برای انجام وظایف هوش مصنوعی به طور مستقیم بر روی دستگاه طراحی شدهاند. هوش مصنوعی به جای آپلود مداوم داده های حساس در فضای ابری، می تواند بسیاری از اقدامات را به صورت محلی انجام دهد. و اگرچه ممکن است این یک تفاوت کوچک به نظر برسد، اما نحوه کار حریم خصوصی را کاملاً تغییر می دهد.
به عنوان مثال، هنگامی که یک ایمیل مشکوک به صندوق ورودی من میرسد، مدل هوش مصنوعی محلی که روی دستگاه من اجرا میشود، میتواند پیام را تجزیه و تحلیل کرده و آن را بهعنوان هرزنامه علامتگذاری کند بدون اینکه لازم باشد ابتدا کل ایمیل را به یک سرور راه دور ارسال کند.
با این حال، ارائه دهنده ایمیل هرگز تجزیه و تحلیل هوش مصنوعی یا محتوای پیام را نمی بیند.
این ایده اصلی پشت سیستمهای “دانش صفر” است: خود سرویس تا حد ممکن اطلاعات کمی در مورد دادههای شما دارد.
البته هیچ سیستمی کاملا خصوصی نیست. اگر از ویژگیهای مبتنی بر ابر، همگامسازی بین دستگاهها یا اتصال به سرویسهای هوش مصنوعی خارجی استفاده میکنید، ممکن است برخی اطلاعات همچنان از دستگاه شما خارج شود. اما در مقایسه با مدل پیشفرض «همه چیز نصب میشود» که امروزه اکثر مردم ناآگاهانه از آن استفاده میکنند، تفاوت قابل توجه به نظر میرسد.
چی از دست دادم
من قصد ندارم دروغ بگویم و به شما بگویم که من بلافاصله عاشق قناری میل شدم. حذف هوش مصنوعی مبتنی بر ابر با دردسرهای جدی رو به رشد همراه است. اگر به عنوان دستیار شخصی خود به ایمیل خود تکیه کنید، احساس می کنید که یک مشتری محلی کاهش یافته است. من واقعاً دلم برای سهولت استخراج اطلاعات از صندوق ورودی من توسط هوش مصنوعی تنگ شده است، به خصوص وقتی در Google Workspace کار می کنم.
در اینجا چند چیز است که در این فرآیند از دست دادم:
- خداحافظ، اکوسیستم کامل. از آنجایی که دادهها در دستگاه من وجود دارد و نه در فضای ابری، تلفن من به طور جادویی مرا از ورود یک رویداد تقویم از طریق ایمیل روی لپتاپ من مطلع نکرد. مجبور شدم آنها را به صورت دستی همگام کنم.
- کندتر جستجو کنید سرورهای ابری می توانند چندین دهه ایمیل را در میلی ثانیه جستجو کنند. چند ثانیه طول کشید تا رایانه محلی من آرشیوهای عظیم من را اسکن کند.
- طراحی طرح کلی ساده شده هوش مصنوعی قدیمی من توانست بر اساس ایمیل های سه سال پیش، پاسخی کاملاً متنی ایجاد کند. هوش مصنوعی بومی بسیار محدودتر است و عبارات کلی را به جای تایپ کل ایمیل با صدای من ارائه می دهد. من برای تهیه پیشنویس ایمیلها به آن تکیه نکردم. این کار بیشتر از فشار دادن ارسال صرف زمان برد.
علیرغم کاهش بهره وری و برخورد با یک منحنی یادگیری کوچک، تسکین روانی فوری بود. من دیگر ترس خزنده از دانستن یک الگوریتم در حال خواندن ایمیل پزشکم یا یک سند مالی حساس را احساس نمی کردم.
بدون اینکه صندوق ورودی من به حیواناتی که تبلیغات را هدف قرار می دهد تغذیه کند، تبلیغات عجیب و غریبی که من را در سرتاسر وب دنبال می کنند به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. از آنجایی که مشتریان با دانش صفر به طور پیشفرض ردیابی را مسدود میکنند، فرستندهها هرگز نمیدانستند که من ایمیلشان را چه زمانی (یا اگر) باز کردهام، و این امر باعث کاهش هرزنامه ردیابی تهاجمی بازاریابان میشود.
غذای آماده
فقط یک هفته از آن زمان می گذرد، اما «آسانی» هوش مصنوعی دانستن تمام جزئیات زندگی ام را از دست نمی دهم. حتی اگر زمان بیشتری از من می گیرد (حدود پنج دقیقه بیشتر، چیز مهمی نیست)، من واقعا از این تبادل لذت می برم.
پس از یک هفته یادآوری زندگی بدون هوش مصنوعی در صندوق پستی ام، متوجه شدم که برای نوشتن یک ایمیل سه جمله ای به هوش مصنوعی نیازی ندارم، به خصوص اگر هزینه آن اجازه دادن به الگوریتم شرکتی برای اسکن زندگی دیجیتال من باشد. برای بازگرداندن حریم خصوصی ام کمی تلاش لازم بود، اما بازیابی آرامش ذهنم کاملاً ارزشش را داشت.
نظر شما درباره صندوق ورودی «دانش صفر» چیست؟ آیا ارزش دارد هوش مصنوعی را پشت سر بگذاریم؟ در نظرات به من اطلاع دهید.
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود. مشترک شدن در راهنمای تام یوتیوب و ما را دنبال کنید tiktok.