نقد و بررسی «رحمت»: کریس پرت در این مهیج علمی تخیلی کمدرخشش به مدت 90 دقیقه به صفحه نمایش خیره میشود.
زمانی که کریس پرت در سال 2014 برای بازی در «نگهبانان کهکشان» انتخاب شد، به نظر می رسید که یک تصمیم غیرمعمول به نظر می رسید که این مرد احمق کمدی کمدی از «پارک ها و تفریح» به یک فیلم پرفروش دنیای سینمایی مارول بیاید. اکنون پس از 12 سال، هر شباهتی به آن مرد احمق کمدی کمدی ناپدید شده است، و پرت یک قهرمان اکشن بیرحم نه تنها در فیلمهای مارول، بلکه در فرنچایز «دنیای ژوراسیک» و سریالهای پرهزینهای به یاد ماندنی مانند «جنگ فردا» و «دولت الکتریکی» است.
صفحه نمایش، پخش جریانی، رد شدن؟
خوش آمدید صفحه نمایش، جریان، پرشستونی که در آن نویسندگان راهنمای Tom’s Guide آخرین نسخههای جدید سینما را بررسی میکنند و سپس به شما میگویند که آیا ارزش دیدن روی پرده بزرگ را دارند، ارزش انتظار برای اکران را دارند یا اینکه آیا میتوان از آنها بهکلی چشم پوشی کرد.
این همان پرت است که به فیلم علمی تخیلی کسل کننده و اغلب مضحک “Mercy” کارگردان تیمور بکمامبتوف می پیوندد. بدتر از همه، شخصیت پرت، کریس ریون، تقریباً تمام فیلم را بسته به صندلی می گذراند و به یک صفحه کامپیوتر شیک نگاه می کند که در آن ربکا فرگوسن با صورت خالی به عنوان قاضی هوش مصنوعی که سرنوشت او را تعیین می کند، نگاه می کند. «رحمت» به شدت به فرمول زندگی در پرده بزرگ که بکمامبتوف به عنوان تهیه کننده در فیلم هایی مانند «بی دوست» و «جستجو» پیشگام بود، پایبند نیست، اما اساساً در منظره عظیم و پویایی ظاهر می شود که کریس را در تلاش برای اثبات بی گناهی خود در قتل همسرش دنبال می کند.
من «Mercy» را در IMAX 3D دیدم که تقریباً به اندازه تماشای یک ویدیوی TikTok در JumboTron بیمعنی است و نشان میدهد که فیلم چه از نظر بصری و چه از نظر روایی بیدرخشش است. تماشای «رحمت» در یک تئاتر با فرمت ممتاز، یا اصلاً در هر تئاتری، فایده ای ندارد. این فیلمی است که به نظر میرسد برای استریم ساخته شده است، و از آنجایی که محصول استودیوی آمازون MGM است، در پرایم ویدیو که مکان بسیار مناسبتری برای آن است، به پایان میرسد.
«رحمت» یک تریلر علمی تخیلی بدون هیجان یا ایده های بزرگ است
مانند جریان فیلم که مستلزم بازنویسی مکرر داستان است، «رحمت» با یک ویدیو آموزشی توضیحی آغاز می شود که جامعه آینده نزدیک را توضیح می دهد. تنها چند سال بعد، جرم و جنایت در لس آنجلس چنان شایع شده بود که دولت محلی یک سیستم قضایی جدید به نام دادگاه رحمت را تأسیس کرد. در اینجا، یک هوش مصنوعی ظاهراً بی طرف به عنوان قاضی، هیئت منصفه و جلاد عمل می کند و متهمان مجرم فرض می شوند مگر اینکه بتوانند بی گناهی خود را ثابت کنند.
تماشا کنید
هیچ نشانهای وجود ندارد که چگونه یک شهر توانسته است یک اصل اصلی سیستم قضایی آمریکا را کاملاً براندازد، اما «رحمت» به چنین سؤالات پیچیدهای علاقهای ندارد. این مفهوم چیزی بیش از بهانه ای نیست تا کارآگاه قتل دپارتمان پلیس لس آنجلس، کریس را در مقابل قاضی مدوکس آرام فرگوسن قرار دهد. مدوکس به او می گوید که فقط 90 دقیقه فرصت دارد تا احتمال گناه را زیر یک آستانه مشخص کاهش دهد.
این یک سناریوی هیجانانگیز کلاسیک برای مردی است که به ناحق متهم شده و سعی میکند نام خود را پاک کند، اما «رحمت» با نگهداشتن کریس در یک نقطه و ناتوانی در شرکت در هیچ یک از اکشنهای واقعی، تمام این هدف را تضعیف میکند.
در عوض، او دستوراتی را برای مدوکس صادر میکند که به تمام فناوریهای کل شهر، از جمله تلفن همراه هر فرد، هر سیستم کامپیوتری محافظتشده با رمز عبور، و هر دوربینی در هر مکانی دسترسی دارد. درست مانند پدر دیوانه جان چو که به دنبال دختر گمشدهاش میگردد، کریس فایلها و سوابق مختلفی را بررسی میکند تا اتفاقی که واقعا برای همسرش افتاده است را جمعآوری کند، اما همه چیز در دوردستها اتفاق میافتد. حتی زمانی که تحقیقات به انفجارها و تعقیب و گریز ماشینها میرسد، اینها به عنوان چیزی نشان داده میشوند که کریس از داخل دادگاه تماشا میکند و پتانسیل هیجان درونی را از دست میدهد.
موضع سرسخت پرت زمانی که بازیکن دیگری برای بازی فیزیکی در برابر او وجود نداشته باشد، حتی بدتر می شود و فرگوسن در حفظ جدایی آرام مدوکس بسیار خوب عمل می کند. «رحمت» این شانس را دارد که به موقع از دولت پلیس یا سیستمهای هوش مصنوعی انتقاد کند، اما در عوض به عنوان یک تأیید مشتاقانه از نظارت بیقید و شرط دولت و مداخله هوش مصنوعی است.
اگر مطمئن بودم که بکمامبتوف یا فیلمنامه نویس مارکو ون بل می توانند دیدگاه منسجمی را ارائه دهند، آن را علمی تخیلی معتبر می نامیدم.
حکم: به خودت رحم کن و از “رحمت” بگذر
یکی از دلایل ناامیدکننده بودن “Mercy” این است که پتانسیل بسیار زیادی در قالب صفحه نمایش بزرگ وجود دارد، به ویژه در تصویربرداری از شیوه زندگی آنلاین مردم در جامعه امروزی. «Unfriended» یکی از بهترین فیلمهای ترسناک دهه اخیر است و هم «جستجو» و هم دنباله شبه آن «گمشده»، فیلمهای هیجانانگیزی هستند که هوشمندانه از فناوری استفاده میکنند تا شخصیتهایشان را هم به دردسر بیاندازند و هم از آنها خلاص شوند.
اما فناوری در “Mercy” با ترکیبی از عناصر مدرن مانند اینستاگرام و مزخرفات علمی تخیلی ناب به نظر می رسد. شخصیت چو در «جستجو» فوق العاده ماهر است و ناامیدانه سعی می کند از طریق حضور آنلاین خود ردی از دختر گم شده اش پیدا کند. مدوکس آنقدر دانای کل مسخره است که هیچ تنشی در تلاش خود کریس وجود ندارد، فقط یک تعهد طاقت فرسا است.
در حالی که کریس برای پاک کردن نام خود و یافتن قاتل واقعی مسابقه می دهد، صفحه روبروی او تایمری را نشان می دهد که 90 دقیقه تا اعدام خودکار او را شمارش می کند. من یک راه مفید برای اندازهگیری اینکه چقدر دیگر باید در این فیلم خستهکننده و با طراحی ضعیف بنشینم پیدا کردم. حتی اگر سر و صدای پس زمینه در یک سرویس استریم وجود داشته باشد، ارزش داشتن همان تجربه را ندارد.
«مرحمت» از ۲۳ ژانویه در سینماها اکران میشود
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود.