با گذشت تقریباً 36 سال، اولین همکاری دنزل و اسپایک لی هنوز هم باید دید.
حکم راهنمای Tom’s: “Mo’ Better Blues”
امتیاز: 3.5/5 ستاره
تصمیم: این فیلم توسط اسپایک لی کارگردانی شده و استعداد فیلمسازی او در اکران غیرقابل انکار است. اما مانند جازی که به تصویر میکشد، «Mo’ Better Blues» گهگاه پر پیچ و خم میشود و در هنر خودش گم میشود. با این حال، همه اینها برای پایانی باورنکردنی و دلخراش جمع میشوند، که باعث میشود سفر برای چند لحظه بیحرکت ارزش داشته باشد. شما همچنین یک عملکرد پیشرو باورنکردنی از دنزل واشنگتن دریافت میکنید، با یک ضربه از ساموئل ال جکسون و جان تورتورو که برای اندازهگیری خوب، آن را به ۱۱ رساندند.
کجا تماشا کنیم: «Mo’ Better Blues» را از آمازون بخرید یا اجاره کنید
من در حال حاضر در هفته نهم Denzel Watchathon هستم و این فیلم یکی از فیلم هایی است که منتظرش بودم. زیرا این هفته، «Mo’ Better Blues» را تماشا کردم، اولین فیلم دنزل و کارگردان افسانهای اسپایک لی که 35 سال (و به مرور زمان) پنج فیلم شراکت داشت. این مشارکتی است که حرفه هر دو را مشخص میکند، اگرچه (شاید از قضا) هر کدام بهترین فیلم فیلمشناسی مربوطه را تولید میکنند، اگر دیگری نباشد.
این اولین همکاری با لی، که در آن دنزل نوازنده ترومپت جاز و رهبر گروه “بلیک” گیلیام است، بدون نقص نیست. فیلمبرداری عالی است. این ممکن است بهترین فیلم دنزل باشد که تا به حال در این ماراتن سینمایی یکساله دیده ام. کار دوربین و انتخاب های کارگردانی واقعاً شگفت انگیزی دارد. اما مانند جاز، گاهی اوقات در موسیقی گم میشوید و زمانی که نیاز دارید به موضوع اصلی قطعه برگردید، با یک ریف شروع به قاطی کردن میکنید و این چندین بار اتفاق میافتد. با این حال، اجرای اصلی دنزل با یک یا دو انحراف ارزش انتظار را دارد و اجراهای کوچک حمایتی از ساموئل ال جکسون و جان تورتورو بلافاصله توجه شما را جلب می کند.
اگر می خواهید این فیلم را قبل از شروع خواندن تماشا کنید، چند گزینه دارید. “Mo’ Better Blues” در هیچ یک از سرویس های پخش برتر در دسترس نیست، اما می توانید آن را در آمازون خریداری یا اجاره کنید. باور کنید 4 دلار می ارزد.
مالکوم مک میلان
مالکوم از سال 2023 در تیم تحریریه Tom’s Guide بوده است و هر سال ده ها فیلم را بررسی می کند تا مجبور نباشید فیلم های بد را تماشا کنید.
‘Mo’ Better Blues’ به دنزل اجازه می دهد تا به عنوان یک ستاره بدرخشد
Denzel Watchathon را بیشتر بخوانید
پس از تماشای 9 فیلم اول در فیلمشناسی دنزل، آنچه در فیلمهای قبلی متوجه میشوید این است که او به ندرت تنها نیروی محرکه فیلم است. او در بسیاری از این فیلم های اولیه تنها به عنوان بازیگر نقش مکمل ظاهر می شود. دو فیلم «برای ملکه و کشور» و «کوئین مقتدر» که او در آن بازی کرد، او را به کار تاکیدی جدی وادار کرد. بنابراین این فیلم در واقع اولین نمونه از دنزل بودن دنزل به عنوان ستاره یک فیلم است.
و کار می کند. لی همیشه نتهای درستی از دنزل میزند، اگرچه گاهی اوقات فیلم در یک صحنه خاص طولانی میماند، و در حالی که موسیقی جاز عالی است، هرگز در طول فیلم ساکت نمیماند. یا شاید دنزل فقط می داند چگونه روی صفحه یادداشت برداری کند و بداهه بگوید.
در هر صورت از نظر بازی ستاره ها، بازی دنزل در این فیلم عالی است. ما او را در ابتدای فیلم به عنوان بلیک، یک رهبر گروه خودسر می خریم. ما او را به عنوان یک زن زن می پذیریم که به نوعی دو رابطه را به راحتی سرپا نگه می دارد.
ما بعداً او را به عنوان همان مرد میخریم، اما کسی که کنترل اوضاع را کاملاً از دست داده است. مردی که میداند در قبال بهترین دوستش در جاینت (با بازی لی) مسئولیت دارد که گروهش را نادرست مدیریت میکند و برایش پول زیادی خرج میکند. او همچنین میداند که گروهی از دوستان دارد که سعی میکنند گروه (و یکی از دوستدخترش) را از او بگیرند و وقتی بلیک تصمیم میگیرد رقیبش را تخم بگذارد، به راحتی میتوانیم غرور شخصیت را بخریم. وقتی بلیک بالاخره میخورد و او را به دردسر میاندازد، ما هم آن را میخریم، در این مرحله دنزل و شخصیت کاملاً غیرقابل تشخیص میشوند.
حکم: پایان این فیلم خیلی بیشتر «مو بهتر است» است
تماشا کنید
به همان اندازه که این فیلم در بهترین حالت خود قرار دارد، قطعاً مواقعی وجود دارد که علاقه من کاهش می یابد یا احساس می کنم که لی بیش از حد کار می کند.
با این حال، دو شخصیت وجود دارند که هر زمان که برای مدت کوتاهی روی صفحه ظاهر میشوند، مطمئن میشوند که در آغوششان عکس میگیرند. جان تورتورو نقش مو فلت بوش را بازی می کند که به همراه برادرش جاش (با بازی برادر واقعی جان، نیکلاس)، صاحب کلوپ شبانه با بازی بلیک هستند. او اساسا یک صحنه با لی و یک صحنه با دنزل می گیرد و هر دو بار صحنه را به طور کامل از آنها می دزدد.
همچنین ساموئل ال جکسون که نقش یک کوسه قرضی را بازی می کند که جاینت به او نزدیک است. او نیز فقط دو بار ظاهر می شود، اما مانند تورتورو، هر بار دزد صحنه است. شاید به این دلیل است که او در حال حاضر، در سال 2026، ستاره بزرگی است که من به محض اینکه روی پرده بزرگ می آید، او را می شناسم، اما به هر حال، این یکی از بزرگترین لحظات فیلم است.
شخصیت جکسون نیز در پایان فیلم جداییناپذیر است و در حالی که «Mo’ Better Blues» گهگاه سرگردان میشود، به پایان میرسد تا پایانی منسجم و دلخراش را ارائه دهد که تنها در لحظات پایانی به پایانی خوش تبدیل میشود. این واقعاً فیلم را به سطح دیگری می برد، تقریباً در مرز کمال است و آن را از یک فیلم خوب با عملکرد عالی دنزل در هسته خود نجات می دهد.
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود. فراموش نکنید که روی دکمه Follow کلیک کنید!