ممکن است خودروی شما به زودی مراقب هر کاری که پشت فرمان انجام می دهید باشد

سال آینده ممکن است آغاز دوره جدیدی از نظارت باشد. قانون سرمایه گذاری در زیرساخت و مشاغل که در سال 2021 توسط کنگره تصویب شد، شامل قانونی بود که خودروهای جدید را ملزم می کرد تا سیستم های نظارت بر رانندگان طراحی شده برای شناسایی رانندگان آسیب دیده داشته باشند. این لایحه به خودروسازان سه سال فرصت می دهد تا این فناوری را توسعه دهند که باید تا سال 2027 در دسترس باشد، اما آنها ممکن است این مهلت را از دست بدهند.

اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه ها (NHTSA) در گزارشی به کنگره در ماه فوریه گفت که فناوری های بالقوه هنوز آماده استفاده نیستند. به گفته این آژانس، «تا به امروز، هیچ فناوری درون خودرویی در تولید وجود ندارد که بتواند BAC را اندازه گیری کند [Blood Alcohol content] یا BRAC [Breath Alcohol Content] بطور غیرفعال بالاتر از 0.08 گرم در دسی لیتر.”

NHTSA خاطرنشان می کند که سایر سیستم های ردیابی مبتنی بر حسگر “آماده ادغام با وسایل نقلیه فروخته شده به عموم نیستند.” یکی از موانع، میزان خطای چنین سیستم‌هایی است که حتی با دقت 99.9 درصدی، سالانه میلیون‌ها نتیجه مثبت کاذب را به همراه خواهد داشت و رانندگان هوشیار را از کار با وسایل نقلیه خود باز می‌دارد.

بر اساس گزارش NHTSA، هیچ فناوری نزدیک به دستیابی به دقت مورد نیاز وجود ندارد، اما آژانس امیدوار است که تشخیص ناقص رانندگی روزی “تأثیر شگرفی بر ایمنی جاده ها و مبارزه با معضل اختلال در رانندگی داشته باشد.”

دولت نظارتی رو به رشد

بخشی از لایحه الزامی کردن فن‌آوری پیشگیری از رانندگی مختل، NHTSA را ملزم می‌کند که دقیقاً نحوه اجرای قانون را تعیین کند. خودروسازان احتمالاً به شدت به دوربین‌ها و حسگرهای داخل خودرو که دائماً بر رانندگان نظارت می‌کنند متکی خواهند بود و این نگرانی‌هایی را در مورد حفظ حریم خصوصی ایجاد می‌کند که آژانس از آن آگاه است.

شما همیشه داده‌هایی را که خودرویتان تولید می‌کند در اختیار ندارید و دوربین‌های اجباری تنها مجموعه‌ای از اطلاعات شما را افزایش می‌دهد. از نظر تئوری، هر کاری که در یک ابزار انجام می دهید، می تواند به یک نقطه داده تبدیل شود و علیه شما استفاده شود.

بسیاری از وسایل نقلیه مدرن در حال حاضر دارای سیستم های نظارت بر راننده هستند که برای تشخیص خواب آلودگی، بی توجهی و حالت تهوع ناگهانی طراحی شده اند. NHTSA در حال بررسی این سیستم‌ها است تا ببیند آیا آنها می‌توانند به‌طور دقیق رانندگی ناقص را تشخیص دهند. یکی از نگرانی‌های آژانس این است که بسیاری از خودروها دارای ویژگی‌های کمک راننده مانند دستیار حفظ خطوط هستند که می‌تواند برخی از اختلالات رانندگی را بپوشاند.

به تعویق انداختن امر اجتناب ناپذیر

علیرغم موانع تکنولوژیک، NHTSA تنها نیست که به دنبال فناوری برای جلوگیری از اختلال در رانندگی است. سال گذشته، مؤسسه بیمه ایمنی بزرگراه اعلام کرد که استانداردهای جایزه Top Safety Pick+ خود را افزایش می دهد تا شامل ویژگی هایی باشد که علائم خرابی را تشخیص دهد.

دیوید هارکی، رئیس مؤسسه در آن زمان، گفت:

به عنوان بخشی از چشم انداز 30×30 ما برای کاهش 30 درصدی مرگ و میرهای جاده ای در ایالات متحده تا سال 2030، ما متعهد به رسیدگی به رفتارهای پرخطر و اغلب غیرقانونی هستیم که زمینه ساز اکثر مرگ و میرهای امروزی است. یکی از راه‌هایی که ما برای انجام این کار برنامه‌ریزی می‌کنیم، استفاده از برنامه‌های رتبه‌بندی و پاداش برای تشویق خودروسازان به پذیرش این کلاس جدید از فناوری ایمنی است، همانطور که آنها را تشویق می‌کنیم ساختار خودرو، کیسه‌های هوا و سیستم‌های جلوگیری از برخورد را بهبود بخشند.

خودروسازان می توانند تا سال 2030 یا زودتر معیارهای جدیدی را ببینند و ما شک داریم که بسیاری از آنها عقب نشینی کنند. بی ام و، فورد، جنرال موتورز و تویوتا به آژانس نامه نوشتند و گفتند که عموماً از این ابتکار حمایت می کنند، اما هر یک در مورد پذیرش و دقت مصرف کنندگان ابراز نگرانی کردند.

بررسی موتور1: فقط زمان زیادی است که این فناوری بتواند اختلالات رانندگی را تشخیص دهد، اما احتمالاً از سال آینده این اتفاق در خودروهای جدید رخ نخواهد داد. هنوز موانع زیادی برای کارکرد سیستم های نظارتی در مقیاس وجود دارد که به قانونگذاران فرصت می دهد تا در این مأموریت تجدید نظر کنند.