بررسی «نورنبرگ»: راسل کرو و رامی مالک با بازگویی ناقص دادگاه جنایات جنگی نازیها تحت تأثیر قرار گرفتند.
اگر انتظار داشتید «نورنبرگ» بازسازی دراماتیک دادگاه معروف نورنبرگ باشد، بخشیده خواهید شد. واضح است که این یک درام تاریخی است که تا حدی پرونده جنایات جنگی نازیها را که پایه و اساس حقوق بینالملل شد، بازسازی میکند، اما این تنها به عنوان پسزمینه داستان واقعی فیلم عمل میکند. چون «نورنبرگ» در واقع اقتباسی از یک کتاب است.
“نازی و روانپزشک” در سال 2013 منتشر شد و داستان رابطه بین داگلاس کلی، روانپزشک ارتش ایالات متحده و بدنام ترین بیمارش، هرمان گورینگ، رایشمارشال آلمان نازی و رهبر واقعی کشور پس از خودکشی آدولف هیتلر را روایت می کند. در طول محاکمه جنایات جنگی، کلی مأمور شد تا رهبران نازی را مورد بررسی قرار دهد و اطمینان حاصل کند که آنها از نظر روحی و جسمی به اندازه کافی سالم هستند تا شهادت بدهند.
فیلم بیشتر به این طرح اصلی میچسبد و پرترهای پیچیده از کلی و شاید بهطور شگفتانگیزی از گورینگ ترسیم میکند. برای رسیدن به این هدف، کارگردان جیمز وندربیلت از مهارت های دو برنده اسکار استفاده می کند: دکتر رامی ملک در نقش کلی و راسل کرو در نقش رهبر بدنام آلمان.
مالکوم مک میلان
مالکوم از سال 2022 در تامز گاید بوده و آخرین اخبار، نمایش ها و فیلم ها را از سال 2023 پوشش می دهد.
اسپویلرهای احتمالی برای «نورنبرگ» در پیش است
«نورنبرگ» بیشتر تاریخ را زیر و رو میکند تا مالک و کرو بدرخشند
بازی های ملک و کرو با اختلاف بسیار موفق ترین جنبه «نورنبرگ» و جذابیت واقعی تماشای این فیلم است. باید انجام دهد اگر نمی خواهید آن را در سینماها ببینید، در نهایت به نتفلیکس بروید.
برای اطلاع شما، این فیلمی نیست که نیاز به اکران در سینما داشته باشد. فیلمبرداری فیلم نفس گیر نیست و طراحی صدا نیز ارزشی بیش از یک سینمای خانگی ندارد. «نورنبرگ»، به اندازه کافی، اساساً شامل مجموعهای از صحنههایی است که مردانی را در حال صحبت در اتاقها نشان میدهد، و این بازیهای این مردان است که این فیلم زندگی میکند و میمیرد.
کرو بدون شک در این فیلم عالی است. اگرچه او هنوز هم بسیار شبیه راسل کرو است، تصویر او از گورینگ متحول کننده است. این بازیگر استرالیایی موفق می شود چهره پیچیده و حتی گاهی دلسوز را به تصویر بکشد، اما در نهایت ثابت می کند که هیولایی است که متهم به بودنش است. همچنین بدون نمایش بیش از حد انجام شد. او حتی در پرتنش ترین برخوردها رفتاری نسبتاً سنجیده و متعادل دارد. به جز بحث با کلی، یک موقعیت وجود دارد که او نمی تواند اجازه ندهد احساساتش آشکار شود.
تصویر ملک بسیار احساسی تر و حتی وحشیانه تر است. او کار خود را مغرور و با اعتماد به نفس بیش از حد آغاز می کند تا اینکه ظلم گورینگ و رایش نازی در برابر او آشکار می شود و او را به طور کامل در هم می شکند.
از این حیث او در فیلم به عنوان نماینده مخاطب عمل می کند. اگرچه در حین تعامل می دانیم که رهبر نازی ها یکی از هیولاترین مردانی است که تا به حال زمین را به ارمغان آورده است، او نیز مانند بیننده نمی تواند شیفته گورینگ کرو نگردد. هنگامی که این درک در جریان محاکمه ها به او می رسد، عصبانیتی را که ما با مشاهده وحشیگری در اردوگاه های کار اجباری نازی ها احساس می کنیم، احساس می کند، اما تنها او است که خشم خود را بر سر فرمانده نازی فرو می برد.
از قضا، بهترین لحظه فیلم ممکن است توسط ریچارد ای. گرانت در نقش دیوید فایف بازی شود، نه این دو نقش اصلی در داستان اصلی. بدون شک، کسانی که تاریخ دادگاه های نورنبرگ را می دانند از شنیدن سخنرانی مهیج وکیل اسکاتلندی خود در مورد محاکمات تعجب نمی کنند، اما احساس می شود او در فیلمی متفاوت حضور دارد.
اگر منصف باشیم، این یک جور است مانند آن در یک فیلم متفاوت جدای از بازی موش و گربه کلی و گورینگ، داستانی کاملاً جداگانه در مورد تلاش رابرت اچ. جکسون (مایکل شانون) قاضی دادگاه عالی ایالات متحده برای محکوم کردن نازی ها وجود دارد. این دو داستان در پایان موفق می شوند با هم گره بخورند، اما تا حد زیادی از هم جدا می مانند.
متأسفانه این داستان یا به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته یا شاید بیش از حد مورد توجه قرار گیرد. فیلم بین دو طرح در نوسان است، اما تنها کلی و گورینگ احساس میکنند که به طور کامل کاوش شدهاند. بقیه محاکمههای نورنبرگ مانند یک فکر بعدی به نظر میرسند، حتی اگر شانون بدون شک در نقش جکسون بازی میکند.
این جنایت واقعی این فیلم است. در حالی که در نهایت موفق می شود جنایات نازی ها را با جزئیات خیره کننده نشان دهد، تا حد زیادی، حداقل در حال حاضر، تفاوت های ظریف محاکمه را نادیده می گیرد. دخالت روسها و فرانسویها ذکر شده است، اما هرگز نشان داده نشده است، و پیچیدگیهای این کشورها که تلاش میکنند نازیها را به درستی به جنایات جنگی متهم کنند، بدون اینکه خود را در برابر اتهامات مشابه باز کنند، تنها به اختصار پرداخته شده است.
بنابراین بله، «نورنبرگ» یک درام تاریخی قابل مدیریت با چند اجرا و لحظات مناسب است. اما تا حد زیادی فراموش شدنی است، و برای فیلمی که وظیفه دارد مهم ترین مورد تاریخ را بازگو کند، مانند یک گناه بزرگ به نظر می رسد.
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود. فراموش نکنید که روی دکمه Follow کلیک کنید!
اطلاعات بیشتر از راهنمای تام
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News برای دریافت آخرین اخبار، نحوه کارها و نظرات ما در فیدهای خود. فراموش نکنید که روی دکمه Follow کلیک کنید.