نقد و بررسی «خروس»: یک درام کامل و صمیمانه دیگر از خالق «تد لاسو» و «کوچک شدن»
حکم راهنمای تام: «خروس» فصل 1
- امتیاز: 3.5/5 ستاره
- تصمیم: بیل لارنس، یکی از خالقان «خروس»، خود را در حال جمع آوری گروه دیگری از افراد ناقص اما دوست داشتنی می بیند، این بار در محوطه یک کالج کوچک هنرهای لیبرال. استیو کارل در نقش اصلی خود به عنوان یک رمان نویس که به استادی تبدیل شده است، گرمای خود را به ارمغان می آورد و سریال در طول فصل اول 10 قسمتی خود از او پیروی می کند.
- تاریخ/زمان نمایش: 8 مارس ساعت 22:00 ET
- کجا تماشا کنیم: پخش هفتگی قسمت ها در HBO Max
حتی بدون نگاه کردن به تیتراژ، به راحتی می توان فهمید که سریال جدید HBO «خروس» توسط بیل لارنس ساخته شده است. خالق یا همکار نمایشهایی مانند «Scrubs»، «Cougar Town»، «Ted Lasso» و «Shrinking» حساسیت خاصی دارد که بلافاصله در «خروس»، کمدی دیگری از لارنس درباره ناهماهنگیهای دوستداشتنی که در یک محیط ساخته شده گرد هم آمدهاند (یک بیمارستان، یک معبر، یک تمرین درمانی، یک تیم فوتبال را تشکیل میدهند) مشهود است.
اما این چیز بدی نیست. لارنس و مت تارسس، یکی از خالقانش، شخصیتهای متمایز و متقاعدکنندهای را خلق میکنند که تغییراتی در آثار قبلی لارنس نیستند. تنش و تضاد در روابط مرکزی، حداقل در شش فصل ارائه شده برای بررسی (از مجموع 10 فصل) کمی بیشتر و همچنین تحریف جزئی فرهنگ دانشگاهی وجود دارد. «خروس» بهاندازه «ولادیمیر» نتفلیکس، دیگر سریال درام جدید این هفته که در محوطهای کوچک کالج میگذرد، تیره نیست، اما در تفسیر اجتماعیاش بیشتر از آن چیزی است که از لارنس انتظار میرود.
جذابیت واقعی «خروس»، با این حال، گذراندن وقت با این شخصیتهای دوستداشتنی، بامزه و عمدتاً مرتبط است، به رهبری استیو کارل در نقش رماننویس پرفروش گرگ روسو، که با اکراه موافقت میکند به عنوان نویسنده در مدرسهای که دخترش کیتی (چارلی کلایو) در آن تاریخ هنر تدریس میکند، کار کند. این نمایش به اندازه پردیس دائمی پاییزی که در آن قرار دارد، صمیمانه است و افزودنی عالی به مجموعه کمدی های گرم و صمیمانه لارنس است.
“خروس” یک چشم انداز ایده آل از زندگی دانشگاهی ارائه می دهد
یکی از ضعیفترین جوکهای «خروس» این است که گرگ بارها به جلسات انضباطی احضار میشود و بهدلیل اظهارات یا اشارهای آشکارا اتفاقی که قوانین رفتاری سختگیرانه مدرسه را نقض میکند، احضار میشود. او همیشه با یک هشدار خالی آزاد می شود زیرا اقدامات او به وضوح بی ضرر هستند، اما این شوخی تهدید می کند که تهدید واقعی مه آلود بودن دانشگاه و همچنین احتمال عواقب ویرانگر سوء تفاهم های ساده را کاهش می دهد. برای لارنس و تارسس، این راهی برای تصدیق محیط دردسرساز پردیسهای مدرن بدون نیاز به درگیر شدن با آن به هیچ وجه معنادار است.
تماشا کنید
با این حال، دیدگاه گلگون نمایش از زندگی دانشگاهی بیشتر مورد استقبال قرار می گیرد. این یادآور ارزش چهار سال سپری شده در بهشت آموزشی و اجتماعی است که در آن دانش آموزان با انرژی و اشتیاق یکسان به یادگیری و مهمانی ادامه می دهند. اگرچه گرگ نویسنده بسیار موفقی است، اما هرگز به دانشگاه نرفت، بنابراین این شغل جدید فرصتی برای اوست تا برخی از تجربیاتی را که از دست داده است داشته باشد. همچنین فرصتی برای او برای حمایت از کتی است، که پس از اطلاع از اینکه همسر پروفسور همکارش آرچی (فیل دانستر) با دانشجوی فارغ التحصیل سانی (لورن تسای) به او خیانت می کند، به خود می پیچد.
«خروس» پر از شخصیت های فراموش نشدنی است
مثل همیشه در سریال لارنس، این شخصیت ها به طور جدی فاقد مرز هستند، بنابراین گرگ و کتی به طور مداوم درگیر کار یکدیگر، هرچند عاشقانه، هستند. کارل و چیو شیمی پدر و دختری عالی دارند و رابطه آنها بیشتر در مرکز “خروس” قرار دارد تا درگیری های عاشقانه مختلف. گرگ با پروفسور انگلیسی دیلن (دانیله ددوایلر) تمایل دارد-نخواهند-دوام مییابد، و در حالی که کتی میداند که باید با آرچی کارش را تمام کند، او کاملاً از این کار عبور نکرده است.
همه اینها ریسک پایینی دارند، اما این بخشی از چیزی است که آن را سرگرم کننده می کند و به شخصیت ها زمان زیادی می دهد تا از همراهی یکدیگر لذت ببرند. گاهی اوقات، این «خروس» را بهطور خطرناکی به قلمرو «شهر کوگار به کالج میرود» نزدیک میکند، اما لارنس و تارسس به اندازه کافی موانع جزئی و شخصیتهای فرعی پر هرج و مرج را ارائه میکنند تا نمایش را از تبدیل شدن به یک پاتوق کمشکل کمکم جلوگیری کنند.
حکم: «خروس» یک درام راحت و آشناست
گرگ علیرغم ثروتمند و موفق بودن، سر به زیر و راحت می ماند و کارل لحن نمایش را در اطراف او تنظیم می کند. ددوایلر که به خاطر نقشهای دراماتیک شدیدتر شناخته میشود، در نقش دیلن روانرنجور اما جاهطلب سبک میماند و کانی بریتون در اواخر فصل به عنوان همسر سابق گرگ ظاهری خوشایند نشان میدهد.
دانستر، ستاره «تد کمند» تنها بازیگری نیست که لارنس بازگشته است. جان سی مک گینلی بخشی از غرور “اسکراب” خود را به نقش خود به عنوان رئیس کالج پر زرق و برق می آورد که همه اطرافیان خود را به آیین های پوچ خود می کشاند. کنوانسیون های حواس پرت یکی دیگر از مشخصه های لارنس هستند («خروس» حتی نسخه خودش از «پنی می تواند» از «شهر کوگار» را دارد)، اما آنها همچنین راهی برای نشان دادن به مخاطبان هستند که در دستان خوبی هستند.
دلیلی وجود دارد که لارنس چندین دهه حضور مداوم تلویزیونی موفقی داشته است و به طور یکپارچه از پخش به کابلی تا پخش جریانی حرکت کرده است. او می داند چگونه نمایش هایش را هفته به هفته با شخصیت هایی پر کند که مردم می خواهند با آنها وقت بگذرانند و با “خروس” مخاطب را به فضای راحت دیگری پر از چهره های دوستانه دعوت می کند.
امتیاز نهایی فصل 1 “خروس”: 3.5 از 5 ستاره
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود.