Spotify Lossless بهترین اتفاقی است که برای گوشی من افتاده است. برای همین خیلی دوستش دارم
ممکن است عجیب به نظر برسد که مقاله ای با عنوان «من Spotify Lossless را دوست دارم» با ابراز تحسین خود برای سرویس پخش موسیقی دیگری آغاز کنیم، اما فکر می کنم چنین مقدمه ای موجه است. ببینید، من یک کاربر مشتاق Tidal هستم. من سالهاست که اینطور هستم. پرکاربردترین برنامه در گوشی من (بعد از WhatsApp!)
با توجه به Qobuz (همچنین عالی)، آمازون موزیک (بسیار خوب)، Deezer و YouTube Music (خوب) در طول سالها، هر بار به کیفیت صوتی چشمگیر Tidal، ویژگی اتصال مفید و رابط «درست» بازمیگردم. مانند یک مسافر مشتاق که مشتاق دیدن جهان است اما بارها و بارها خود را در حال بازدید از همان مکان می بیند.
در حالی که من به طور طبیعی در فعالیتهای پخش موسیقی (و بررسی صدا) با Spotify مواجه شدهام، محبوبترین سرویس موسیقی جهان در سالهای اخیر به ندرت کنجکاوی من را به دلیل کیفیت نسبتاً ضعیف صدا برانگیخته است. به هر حال، لیستهای پخش نوآورانه کشف موسیقی و فرهنگ پاپ برای کسی که اغلب از طریق یک سیستم هزاران دلاری hi-fi به موسیقی گوش میدهد، اگر کیفیتی وجود نداشته باشد، چه سودی دارد؟
Spotify با تاخیر به مهمانی بدون ضرر می پیوندد
همه چیز در سپتامبر 2025 تغییر کرد، زمانی که Spotify سرانجام Spotify Lossless را پس از سالها ناکامی در اجرای وعدههای خود مبنی بر صدای بدون ضرر معرفی کرد. این به طور چشمگیری کیفیت پخش را برای مشترکین Spotify Premium بهبود بخشیده است، از نرخ بیت قابل مقایسه با کیفیت MP3 (320 کیلوبیت در ثانیه) تا صدای واقعی با وضوح بالا (تا 24 بیت/44.1 کیلوهرتز).
این بدون شک یک گام به جلو برای Spotify بود. آن مشترکین آگاه به صدا و انتشار کلی صدای با وضوح بالا را در جریان اصلی به ارمغان آورد. در واقع، Tidal، Qobuz، Amazon و Apple سالها است که از نظر فنی، جریانی با کیفیت بالا و حداکثر تا 24 بیت/192 کیلوهرتز ارائه میکنند.
چرا Spotify نتوانست به این حد بالا برسد؟ اسپاتیفای میگوید تسهیل بالاترین کیفیت با کیفیت بالا مستلزم «نیازهای توان عملیاتی و پهنای باند بیشتر» است. به طور کلی هرچه نرخ بیت یک جریان بالاتر باشد، فایل بزرگتر است، احتمالاً به این دلیل که مربوط به ذخیره استریم ها در سیستم آن و ارائه آنها از طریق Spotify Connect است. Spotify مشترکین پولی بیشتری نسبت به رقبای خود دارد که ممکن است چنین چالش های لجستیکی را تشدید کند.
به طور شنیدنی، این شکاف بین حداکثر 24 بیت/44.1 کیلوهرتز اسپاتیفای و حداکثر 24 بیت/192 کیلوهرتز رقبا، که با مقدار اطلاعات موسیقی در ضبط نشان داده میشود، برای دارندگان تجهیزات صوتی به اندازهای شفاف است که جزئیات اضافی را آشکار کند – بله، برای مثال، سیستم Hi-Fi من، به عنوان مثال، اما یک هدفون هد فیگور را نیز تنظیم میکند.
عریض چطور (اندازه) آیا اکثر مشترکین Spotify موسیقی خود را از طریق کانال هایی مانند بلندگوهای بی سیم Sonos یا هدفون های بی سیم WH-1000XM6 سونی پخش می کنند؟ نه، به اندازه کافی توصیفی نیست. بنابراین، بهترین هدفون بی سیم که حدود 600 دلار قیمت دارند، چطور؟ هنوز نه…ببخشید بچه ها.
نه تنها چنین سخت افزاری اغلب کمتر پیشرفته است، بلکه فناوری بلوتوث در قلب بسیاری از آنها ذاتاً محدود است. حتی هنگام پخش موسیقی به صورت بی سیم بین دو دستگاه (مانند تلفن و هدفون) که از کدک های بلوتوث با بالاترین کیفیت (aptX Lossless و LDAC) پشتیبانی می کنند، صدای با وضوح بالا فشرده می شود تا فایل های صوتی بزرگ را به صورت بی سیم منتقل کند. کیفیت آن هنوز در خطر است.
شما می توانید به همه اینها به عنوان یک خبر خوب نگاه کنید. به هر حال، اگر احتمالاً از کیفیت «بهتر» ارائه شده توسط رقبای Spotify بهره نخواهید برد، آیا احساس شما نسبت به FOMO نسبت به جریانهای با بالاترین کیفیت Tidal موجه است؟ Spotify اکنون برای اکثر افراد و هدفون ها و بلندگوهای مدرن آنها به اندازه کافی خوب است.
در حال امتحان Spotify…
وقت آن بود که به MIP (بهبود بازیکن)، قبوز و دیگران فرصتی بدهم تا من را از Tidal دور کنند، و خوشحالم که این کار را کردم. اگر شما هم مثل من مدتی است که از Spotify استفاده نکرده اید، احتمالا اکنون با دوست دبیرستانی که فقط یک بار در ماه آبی می بینید قابل مقایسه هستید. آشنا، فقط بسیار شدیدتر.
رابط کاربری شلوغ است، لیستهای پخش الگوریتممحور پیشنهادی در همه جا وجود دارد، اما همچنان مانند همیشه تجربهای بصری، گرافیکی سنگین و بسیار شخصیسازی شده است.
یک هفته یا بیشتر طول کشید تا به چیدمان پر سر و صداتر در مقایسه با رابط کاربری نسبتاً ساکت تر Tidal عادت کنم، و طبیعتاً، شما به این زمان نیاز دارید تا به Spotify اجازه دهید سلیقه موسیقی شما را بر اساس جستجوهای شما و ایستگاه های هنرمند/آهنگ و میکس هایی که به سمت آن گرایش دارید تعیین کند. هنگامی که ساکن شدم، این بهترین اتفاقی بود که در طول سال برای تلفن من رخ داد.
… نتیجه می دهد
چیزی که من بیشتر از همه قدردانش هستم و برای خداحافظی با آن مردد هستم، محتوای اضافی و کشف برتری است که Spotify ارائه می دهد.
Spotify ماموریت دارد تا سرویس خود را تعاملی تر از همیشه کند. سازندگان لیست پخش مشترک با دوستان و راه هایی را برای شما به “DJ” اضافه کرده است، به عنوان مثال با ویرایش جلوه های انتقال آهنگ. من شخصاً می توانم آنها را بگیرم یا بگذارم.
اما پس از آن شما یک کاتالوگ کامل از پادکست ها دارید. هزاران نفر از آنها.
من در گذشته چندان طرفدار پادکست نبودم، اما اکنون متوجه شده ام که به این دلیل است که آنها جلوی من فشار نیاوردند. Tidal کتابخانه پادکست ندارد. من در حال حاضر از The Rest Is Football و Parenting Hell و همچنین بازی های معمولی با Rob Beckett و Josh Widdicombe لذت می برم و نمی خواهم آن را رها کنم. شاید کتاب صوتی همراه با Spotify را نیز امتحان کنم، اگرچه این کتاب کرم در دسترس است.
و در حالی که Tidal نسخههای بسیار مؤثر خود را از لیستهای پخش هفتگی Discovery و Release Radar Spotify دارد، من عاشق ژانرهای گستردهتر و میکسهای مبتنی بر خلق و خوی Spotify (از دست ندهید!) و لیست پخش هوش مصنوعی، که یک لیست پخش بر اساس درخواست شما ایجاد میکند، بر اساس چیزی شبیه «اجراهای باند زنده» است (ممکن است هنوز هم اجراهای زندهای را از دست بدهم) را دوست دارم.
من همچنین از اینکه الگوریتم Spotify چقدر سریع سلیقه من در موسیقی را “یاد گرفت” شگفت زده شدم. در عرض یک هفته، توصیههای آهنگ Spotify در طول سالها استفاده کمتر از Tidal مرتبط به نظر نمیرسید. سایر خدمات اغلب زمان زیادی برای رسیدن به سبک شما نیاز دارند.
صدا از ابتدا (برای موبایل)
پس چگونه صدای Spotify Lossless مقایسه می شود؟ به لطف هدفون بلوتوث موجود من، Bowers & Wilkins Px7 S3 (449 دلار) و Bose QuietComfort Ultra Earbuds 2 (249 دلار) خوب هستند. اینها یک ارتقاء بزرگ نسبت به جریانهای قدیمی 320 کیلوبیت بر ثانیه این سرویس هستند. صحنه صدا باز می شود و موسیقی واضح تر، ضربه گیر تر و با جزئیات بسیار بیشتر است.
آیا به خوبی Tidal است؟ تقریبا صدای جریان های جزر و مدی قطعا شنیده می شد متفاوت است – هر سرویس از نظر صدا در تجربه من کمی متفاوت است، خواه به نحوه ذخیره استریم ها در پشتیبان یا موارد دیگر مربوط باشد – و نتیجه نهایی لمس واضح تر و دقیق تر است، اما این شب و روزی نیست که «زنگ به نظر خیلی خشن می رسد؛ باید فوراً به Tidal برگردم».
البته، خدمات از طریق hi-fi و سیستم لپ تاپ/DAC/هدفون من را مقایسه کنید و همانطور که انتظار می رود این احساس منعکس نمی شود. مزیت صوتی بالاتر Tidal در آهنگ های موجود در 24/96 و 192 درخشید. اما وقتی صحبت از تجربه صوتی موجود از طریق تلفن ها و هدفون های روزمره می شود، Spotify Lossless رونق خدمات را به صفر رسانده است.
دو ماه پس از شروع استفاده از Spotify Lossless، متوجه شدم که به Tidal روی میآورم در حالی که فقط به پخش کننده Hi-Fi خود گوش میدهم. ورود آن باعث شد در نهایت از پیشنهادات “اضافی” Spotify قدردانی کنم و مشتاقانه منتظر اولین بسته نرم افزاری Spotify خود باشم. من تا زمانی که ممکن است به هر دو سرویس پایبند خواهم بود.
دنبال کردن راهنمای تام برای Google News و ما را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید برای مشاهده آخرین اخبار، تحلیل ها و بررسی های ما در فیدهای خود.