چرا برخی از خودروها برق را بهتر از سایرین کاهش می دهند؟

اگر تا به حال خود را در مکالمه اتومبیل با یکی از دوستان طرفدار اتومبیل خود بیابید، آنها احتمالاً در مورد اینکه چگونه یک اتومبیل عملکرد خاص «ال اس دی» دارد یا ندارد صحبت کرده اند. نه، آنها در مورد داروهای توهم زا صحبت نمی کنند.

در اصطلاح خودرویی، LSD مخفف دیفرانسیل لغزش محدود است، و با قضاوت از نام، ممکن است فرض کنید که دیفرانسیل لغزش محدود لغزش را محدود می کند. و حق با شماست. پس چگونه او این کار را انجام می دهد؟ ال اس دی دقیقا چیست و چگونه بر نحوه رانندگی خودرو تأثیر می گذارد؟

جای تعجب نیست زیرا Motor101 اینجا است تا توضیح دهد.

دیفرانسیل چیست؟

برای درک دیفرانسیل لغزش محدود، احتمالاً ایده خوبی است که دیفرانسیل معمولی را درک کنید. هنگامی که یک ماشین می چرخد، چرخ های بیرونی (یعنی چرخ های سمت چپ هنگام چرخش به راست) باید کمی سریعتر از چرخ های داخلی بچرخند زیرا فضای بیشتری را اشغال می کنند.

خودروها با استفاده از دیفرانسیل این مشکل را حل می کنند. دیفرانسیل وسیله ای است که به دو چرخ در طرف مقابل یک محور اجازه می دهد تا با سرعت های مختلف بچرخند. موتور جلویی خودرو را در نظر بگیرید که باید نیرو را به چرخ‌های عقب بفرستد. موتور میل محرکی را که از زیر سرنشینان عبور می کند به سمت محور عقب می چرخاند. دستگاه توده مانند فلزی که در تقاطع محور محرک و محور قرار دارد، دیفرانسیل نامیده می شود.

دیفرانسیل وسیله ای است که به دو چرخ در طرف مقابل یک محور اجازه می دهد تا با سرعت های مختلف بچرخند.

اینجاست که حروف فنی می‌شود، بنابراین اگر فقط به توضیح ساده نیاز دارید از این پاراگراف بگذرید. در داخل یک دیفرانسیل معمولی و “باز”، میل محرک یک چرخ دنده کوچک پینیون را می چرخاند که یک چرخ دنده حلقه ای را می چرخاند. یک محفظه استوانه ای داخل چرخ دنده حلقه ای مجموعه ای از چرخ دنده های مخروطی و همچنین چرخ دنده های جانبی را در خود جای می دهد که به شفت های خروجی وصل می شوند و در نهایت به چرخ ها متصل می شوند. به عنوان مثال، هنگامی که یک ماشین به چپ می‌پیچد، مقاومت جاده‌ای بیشتر در چرخ داخلی (چپ) باعث می‌شود که دنده سمت چپ نسبت به دنده کناری (راست) بیرونی (راست) کند شود و دنده‌های عنکبوتی داخل بدنه با چرخش بر روی محورهای خود، اختلاف سرعت را تنظیم می‌کنند.

دنده های زیادی وجود دارد، من نخوانده بودم: یک دیفرانسیل معمولی و باز از گروهی از دنده های هوشمندانه استفاده می کند تا گشتاور یک میل محرک چرخان را به دو چرخ در طرف مقابل ماشین تقسیم کند و به چرخ های بیرونی اجازه می دهد تا با چرخش ماشین سریعتر بچرخند. نباید فراموش کنیم که دیفرانسیل ها فقط برای چرخ های محرک ماشین مورد نیاز هستند (مثلاً یک ماشین دیفرانسیل عقب فقط به یک دیفرانسیل در عقب نیاز دارد، نه جلو)، زیرا چرخ های بدون محرک فقط می توانند آزادانه با سرعت مورد نیاز بچرخند.

دیفرانسیل های باز همه جا وجود دارند و نسبتاً ارزان هستند، اما یک اشکال بزرگ دارند: اگر چرخ رانده در یک طرف به دلیل تکه ای از یخ چسبندگی خود را از دست بدهد، یا مثلاً اگر راننده هنگام خروج از پیچ کمی پخته شود، ماهیت باز بودن دیفرانسیل باز به این معنی است که گشتاور به آن سمت می رود و باعث لغزش می شود. سر خوردن خوب نیست

دیفرانسیل لغزش محدود چیست؟

عکس: کادیلاک

چگونه لغزش را محدود کنیم؟ درست حدس زدید: با دیفرانسیل لغزش محدود (LSD). اولین بار توسط پورشه برای نصب در خودروهای مسابقه ای در دهه 1930، کارکرد اصلی دیفرانسیل لغزش محدود، حفظ کنترل با انتقال قدرت به چرخ دیگر و نگهدارنده بهتر زمانی است که یکی از چرخ ها شروع به از دست دادن کشش و چرخش شدید خارج از کنترل کند.

انواع مختلفی از ال‌اس‌دی‌ها وجود دارد، اما متداول‌ترین ال‌اس‌دی مبتنی بر کلاچ دارای مجموعه‌ای از بسته‌های کلاچ در پشت چرخ دنده جانبی هر چرخ است. نیمی از صفحات کلاچ در هر طرف به چرخ دنده های جانبی متصل می شوند (با چرخ ها حرکت می کنند)، در حالی که نیمی دیگر به محفظه دیفرانسیل ثابت می شوند (آنها با پیشرانه بالادست حرکت می کنند). در شرایط عادی پیچ ها، بسته های کلاچ کمی بارگذاری می شوند (به لطف فنری در وسط دو دنده جانبی) به طوری که هر دو چرخ با هم می چرخند، اما ممکن است این کار را با سرعت های کمی متفاوت انجام دهند.

عملکرد اصلی یک دیفرانسیل لغزش محدود حفظ کنترل با انتقال نیرو به چرخ دیگر است که بهتر نگه می دارد، زمانی که یکی از چرخ ها شروع به از دست دادن کشش و چرخش وحشیانه خارج از کنترل می کند.

هنگامی که شتاب می گیرید در حالی که چرخ چسبندگی خود را از دست می دهد، مکانیسم های داخلی دنده های جانبی را به سمت بیرون فشار می دهد و باعث می شود بسته های کلاچ محکم تر با هم درگیر شوند. هنگامی که بسته های کلاچ محکم درگیر می شوند، اختلاف سرعت خنثی می شود و باعث می شود گشتاور بیشتری با چسبندگی بهتر به چرخ برسد. بنابراین لغزش محدود است و از این رو ما دیفرانسیل لغزش محدود داریم.

این چند علامت رایج است که نشان می دهد وسیله نقلیه شما دیفرانسیل لغزش محدود ندارد:

• یکی از لاستیک ها هنگام شتاب گیری شدید می چرخد
• مشکل در حرکت روی برف یا یخ
• چرخش چرخ هنگام خروج از خم
• کاهش کشش در سطوح ناهموار

طعم های بسیاری، همان هدف

یک نوع جایگزین رایج از دیفرانسیل لغزش محدود Torsen است که از یک سری چرخ دنده های حلزونی برای وادار کردن مکانیکی گشتاور به چرخ با چسبندگی بیشتر استفاده می کند. نیازی به درک آن نیست. همچنین ال‌اس‌دی‌های چسبناکی وجود دارند که با اتصال محورهای خروجی به محفظه‌ای پر از مایع سیلیکونی غلیظ، به دو چرخ اجازه می‌دهند با سرعت تقریباً مشابهی بچرخند.

در حالی که بیشتر ال‌اس‌دی‌های خودروهای پرفورمنس کار خود را به صورت غیرفعال در پس‌زمینه انجام می‌دهند، خودروهای آفرود با دیفرانسیل باز قفل شده به راننده این امکان را می‌دهند که به صورت دستی به خودرو بگوید چرخ‌ها را قفل کند تا با سرعت یکسان بچرخند. برای موقعیت هایی که چرخ در گل گیر می کند یا در هوا گیر می کند مفید است.

در همین حال، بسیاری از خودروهای دیفرانسیل باز معمولی و مدرن می توانند اثر LSD را به صورت الکترونیکی با حسگرها، کامپیوترها و ترمزها تکرار کنند. هنگامی که حسگرهای خودرو لغزش را روی یک چرخ تشخیص می‌دهند، رایانه‌های داخل هواپیما برای محدود کردن لغزش، فقط روی آن چرخ ترمز می‌کنند. این سیستم‌ها به اندازه کافی برای رانندگی در جاده‌های معمولی مؤثر هستند، اما از آنجایی که ذاتاً به کاهش سرعت خودرو متکی هستند، به اندازه یک تنظیم واقعی LSD برای خودروهای پرفورمنس مطلوب نیستند.

چرا به ال اس دی نیاز دارید؟

مانند یک مهماندار خوب، تمام هدف یک دیفرانسیل لغزش محدود خوب این است که هرگز احساس نمی‌کنید واقعاً کار می‌کند: ماشین به جایی می‌رود که شما آن را هدایت می‌کنید، مهم نیست که سطوح جاده و سرعت خروج از پیچ چقدر ناهموار است. ممکن است یکی بخواهید اگر:

• رانندگی در برف
• از جاده های پشت سر لذت ببرید
• در روزهای مسابقه شرکت کنید
• یک ماشین پرفورمنس داشته باشید

درعوض، زمانی که یک ماشین ال اس دی یا ماکت الکترونیکی معقول نداشته باشد، بیشتر احساس می کنید. “لایه برداری با یک چرخ” نتیجه رایج عدم داشتن LSD در خودروهای عضلانی دیفرانسیل عقب قدیمی است. از سوی دیگر، هات هات های دیفرانسیل جلو قدیمی تر، در هنگام خروج از گوشه، مستعد چرخش چرخ های جلوی داخلی بودند. به چیزی مدرن و عملکرد محور بروید (مانند فورد موستانگ GT، هوندا سیویک تایپ R، یا هر خودروی جدید BMW M) و به لطف یک دیفرانسیل لغزش محدود، همه چیز قابل کنترل تر می شود.

آنها رانندگی دقیق را بسیار آسان می کنند، در واقع، که LSD (یا دیفرانسیل جوش داده شده در برخی از مناطق مسابقه) اساسا یک پیش نیاز برای غلبه بر دریفت های بیمار است. با این حال، این یک کد تقلب نیست و داشتن یک ماشین با این کد شما را یک شبه به قهرمان بعدی فرمول دریفت تبدیل نمی کند. این یک توهم خواهد بود.